به گزارش پارسینه به نقل از فرادید، مکانیزم آنتیکیترا در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی، کاملاً اتفاقی توسط گروهی از غواصان کشف شد. این غواصان در اثر طوفان به جزیره آنتیکیترا، واقع بین پلوپونز و کرت، رانده شدند.
در زیر آب، آنها بقایای یک کشتی رومی غرق شده در حدود سال ۶۵ پیش از میلاد را یافتند و این دستگاه مرموز را در میان لاشه کشتی کشف کردند.
این دستگاه عمدتاً از چوب و برنز ساخته شده است و ابعادی برابر با ۳۱.۵ سانتیمتر طول، ۱۹ سانتیمتر عرض و ۱۰ سانتیمتر ضخامت دارد.
محققان بر این باورند که سیستم چرخدندههای آن در یک جعبه چوبی محافظت میشده که اکنون تقریباً بهطور کامل از بین رفته است. دستگاه دارای دو در، یکی در جلو و دیگری در پشت، با کتیبههای نجومی بود که بخش زیادی از سطح خارجی آن را پوشانده بود.
تجزیه و تحلیلها نشان داد که صفحه جلویی برای تعیین موقعیت خورشید و ماه در دایرةالبروج و یک تقویم ۳۶۵ روزه قابل تنظیم برای سالهای کبیسه استفاده میشد. صفحات پشتی نیز دو چرخه نجومی را نشان میدادند که برای پیشبینی ماهگرفتگی و خورشیدگرفتگی به کار میرفتند.
این سازوکار دارای حداقل ۳۰ چرخدنده دستساز شناسایی شده بود و تخمین زده میشود که حداقل هفت چرخدنده دیگر نیز داشته است.
پروژه تحقیقاتی مکانیزم آنتیکیترا که شامل شرکتهایی مانند اچپی (Hewlett-Packard) و ایکس-تک سیستمز (X-Tek Systems) به همراه دانشگاههای کاردیف و آتن میشود، در سال ۲۰۰۵ با تصویربرداری دیجیتال و اسکن پرتو ایکس با وضوح بالا به بررسی این دستگاه پرداختند.
دانشمندان هنوز از اینکه چه کسی مسئول طراحی و ساخت این دستگاه بوده، مطمئن نیستند. با این حال، برخی حدس میزنند که هیپارخوس اهل نیکیا (Hipparchus of Nicaea)، ستارهشناس، ریاضیدان و جغرافیدان بزرگ یونانی (۱۹۰-۱۲۰ پیش از میلاد)، ممکن است مخترع آن بوده باشد.
هیپارخوس کسی بود که یک کاتالوگ از ۸۵۰ ستاره تهیه کرد، فاصله زمین تا ماه را با دقت بالا محاسبه کرد و نظریهای برای توضیح حرکت نامنظم ماه ارائه داد.
