معاون ارتباطات شرکت مخابرات ایران با انتقاد از ایده ورود شهرداری تهران به حوزه اپراتوری اینترنت ثابت گفت این تفکر سالهاست در مدیریت شهری وجود دارد، اما از نظر فنی، رگولاتوری و اقتصادی، تبدیل شدن شهرداری به اپراتور FCP منطقی نیست و بازگشت سرمایهای هم برای آن متصور نیست.
به گزارش دیجیاتو، بحث ورود شهرداری تهران به حوزه ارتباطات ثابت را اخیراً «علیاصغر قائمی»، عضو شورای شهر تهران، مطرح کرده است. او با مخالفت با این ایده گفته که تبدیل شدن شهرداری به رقیب اپراتورهای FCP «منطق درستی ندارد» و یادآور شده بود که مجوز این اپراتورها ماهیت ملی دارد، در حالی که حوزه مأموریت شهرداری به شهر تهران محدود است.
در همین رابطه، «داوود زارعیان»، معاون ارتباطات شرکت مخابرات ایران، در گفتوگو با دیجیاتو، ریشه این ایده را مربوط به بیش از یک دهه قبل میداند.
او گفت: «حدود یک دهه قبل، در سطوحی از وزارت ارتباطات این وعده به شهرداری داده شد که میتواند وارد حوزه اپراتوری تلفن ثابت شود.»
زارعیان افزود: «این ایده هیچگاه به نتیجه نرسید، چون اپراتور شدن صرفاً به داشتن زیرساخت فیزیکی محدود نمیشود و نیازمند تجربه، تخصص، توان مالی، ساختار سازمانی و صلاحیت فنی است.»
معاون ارتباطات مخابرات توضیح داد: «در دوره جدید مدیریت شهری، شرکتی در شهرداری ایجاد شد که بیشتر بر حوزه IT متمرکز بوده و قرار بود مدیریت زیرساختهای ارتباطی شهرداری را بر عهده بگیرد. حالا به نظر میرسد این شرکت قصد دارد برای ورود به اپراتوری ارتباطات ثابت تلاش کند.»
او افزود: «شهرداری به دلیل نیازهای خود، از جمله دوربینهای شهری، سامانههای نظارتی و دسترسی به برخی کانالها و زیرساختها، در برخی نقاط دارای فیبر نوری است و در تهران هم چند صد کیلومتر فیبر دارد؛ اما داشتن فیبر با اپراتور بودن دو موضوع کاملاً متفاوت است.»
به گفته زارعیان، نگهداری شبکه، امنیت، بهرهبرداری پایدار و ارائه سرویس عمومی، بخش مهمتری از کار اپراتوری نسبت به صرف کابلکشی و اتصال تجهیزات است و همین موضوع باعث میشود ورود بازیگران جدید به این حوزه بسیار دشوار باشد.
زارعیان در ادامه به یکی از تلاشهای دولت قبل اشاره کرد و گفت: «در آن مقطع، وزیر وقت ارتباطات با شهرداری درباره این موضوع گفتوگو کرده بود که به سه شرکت UNSP اجازه داده شود در فاصلهای کوتاه، از حدود ۱۵ اسفند تا ۱۵ فروردین، تهران را زیر پوشش فیبر ببرند؛ اما این طرح به نتیجه نرسید.»
او دو علت برای شکست این ایده مطرح کرد: «نخست اینکه خود شهرداری با این مدل موافق نبود و ترجیح میداد خودش بازیگر اصلی باشد و دوم اینکه وعدههایی که در آن دوره مطرح شده بود، از جمله وعدههای مالی و اپراتوری، عملاً غیرممکن بود.»
زارعیان درباره اینکه آیا شهرداری تهران برای ورود به حوزه ارتباطات ثابت به طور رسمی درخواست مجوز داده یا نه، گفت: «تا جایی که میدانم در دولت قبل چنین درخواستی مطرح شده بود، اما شهرداری تا امروز موفق به دریافت مجوز نشده است.»
معاون ارتباطات شرکت مخابرات ایران تأکید کرد که حتی از منظر کارشناسی نیز ورود یک شرکت جدید به این بازار توجیه ندارد. او توضیح داد: «یکی از شروط اصلی رگولاتوری در دنیا برای ورود به این بازار، تخصص است. از طرف دیگر اگر شرکتی بخواهد مثلاً در تهران تلفن ثابت یا اینترنت ثابت ارائه دهد، باید بتواند اینترکانکشن و اتصال متقابل با سایر اپراتورها را برقرار کند که کار سادهای نیست و سایر اپراتورها هم الزاماً به راحتی وارد این همکاری نمیشوند.»
زارعیان ادامه داد: «حتی اگر شرکتی از جانب شهرداری در تهران مرکز یا دفتر داشته باشد و در سایر استانها نیز حضور پیدا کند، باز هم ارائه سرویس کامل، نگهداری شبکه و پشتیبانی فنی در مقیاس اپراتوری کار سادهای نیست. علاوه بر این، تعرفهگذاری در حوزه اپراتوری برخلاف برخی خدمات شهری، در اختیار شورای شهر نیست و باید از مسیر کمیسیون تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی انجام شود.»
او با تاکید بر اینکه ورود مستقیم شهرداری به مدل اپراتوری، با توجه به این حجم از پیچیدگیها، منطقی نیست، گفت: «اگر شهرداری تصمیم داشته باشد به این حوزه حتی در سطح B2B یا B2G وارد شود، شاید مدلهایی مانند شراکت و همکاری عملیتر از اپراتور شدن باشد.»
زارعیان همچنین درباره سنگاندازیهای شهرداری تهران در زمینه توسعه فیبرنوری گفت: «تفکری که سالها در شهرداری تهران حاکم بوده، باعث شده تهران امروز از نظر توسعه ارتباطات ثابت، در میان ضعیفترین استانهای کشور قرار بگیرد.»
او به ذکر مثالی در این زمینه پرداخت و گفت: «نزدیک به صد روز است که این شرکت درگیر مشکلات یکی از مراکز مخابراتی تهران است که در پی بمباران اسرائیل دچار آسیب شده و در نتیجه آن، ارتباطات بسیاری از مردم قطع شده است.» به گفته او، مخابرات روزانه دهها شکایت در این زمینه دریافت میکند، اما به دلیل همکاری نکردن شهرداری تهران، هنوز این مسئله به نتیجه نرسیده است.
زارعیان در ادامه با اشاره به گلایههای مخابرات از برخی شهرداریها گفت: «در حال حاضر سه تا چهار شهرداری در کشور همکاری مطلوبی با توسعه زیرساختهای ارتباطی ندارند و مخابرات تلاش میکند از طریق گفتوگو با استانداران و شهرداران، این مسائل را حل کند.
او ادامه داد: «شهرداری مشهد نخستین شهرداریای بود که همکاری لازم را با مخابرات نداشت، اما اکنون این مشکل برطرف شده و همین همراهی باعث شده امکان آمادهسازی یک شبکه گسترده در این شهر فراهم شود.»
با این حال، به گفته معاون ارتباطات شرکت مخابرات، مشکلات همچنان در شهرهایی مانند تهران، اصفهان و شیراز وجود دارد. هرچند مخابرات امیدوار است با ادامه رایزنیها، این مسائل نیز حلوفصل شود.
مدیر ارتباطات مخابرات تاکید کرد: ما حق و حقوق شهرداریها باید پرداخت شود، اما در تعیین این حقوق باید به ماهیت عمومی خدمات ارتباطی و نیز واقعیت قیمتها و تعرفهها توجه کرد.»
او برای توضیح این موضوع به هزینه تمامشده خطوط ثابت اشاره کرد و گفت: «در حالی که اپراتورها یک خط تلفن ثابت را حدود ۲۰۰ هزار تومان میفروشند، قیمت تمامشده واقعی آن چند میلیون تومان است. همین شکاف میان هزینه و درآمد، یکی از دلایلی است که نشان میدهد ورود بازیگر جدیدی مانند شهرداری به این بازار، نه فقط دشوار، بلکه از نظر اقتصادی نیز کممنطق است.»
