به گزارش خبرآنلاین، پیتر بومانت، خبرنگار ارشد بینالملل گاردین مینویسد: «وقتی بنیامین نتانیاهو در ۲۹ دسامبر سال گذشته وارد کلوپ مارآلاگو دونالد ترامپ شد، نخستوزیر اسرائیل با یک درخواست و یک انگیزه نهچندان پنهان آمده بود. پس از ماهها بازسازی ذخایر پدافند هوایی و سایر موشکها بهدنبال درگیری ۱۲ روزه در ماه ژوئن (که در آن ایالات متحده برای بمباران تأسیسات هستهای تهران با اسرائیل همراه شده بود) اسرائیل آماده بود تا دوباره وارد عمل شود؛ این بار با اهدافی بسیار اساسیتر.»
بومانت در تحلیل خود تاکید میکند بزرگترین ایراد در نقشه نتانیاهو، فروختن ایده یک «نبرد کوتاه و ساده» به دونالد ترامپ بود. او با اتکا به ارزیابیهای موساد مدعی شده بود که رژیم ایران به دلیل اعتراضات داخلی لرزان است و با یک ضربه برقآسا سقوط خواهد کرد. مقامات اسرائیلی حتی پیشبینی کرده بودند که توان موشکی ایران ظرف چند روز نابود شده و جنگ حداکثر سه هفته به طول میانجامد؛ فرضیاتی که با ورود جنگ به ماه دوم و تداوم تبادل آتش، کاملاً غلط از آب درآمد.
این گزارش ادامه میدهد نتانیاهو تصور میکرد با ترور رهبران ارشد، سیستم نظامی و سیاسی ایران فرو میپاشد. اما واقعیت نشان داد که این استراتژی نهتنها به تغییر رژیم منجر نشد، بلکه باعث تحکیم قدرت پیرامون هسته سخت نظامی (سپاه پاسداران) گردید. این همان خطای محاسباتی است که در لبنان نیز رخ داد؛ جایی که علیرغم اعلام پیروزی بر حزبالله، این سازمان همچنان توان راکتی خود را حفظ کرده و اسرائیل را به باتلاق اشغال جنوب لبنان بازگردانده است.
وعدههای توخالی و نتایج گذرا
آنچه در ایران رخ میدهد، تکرار الگوی قبلی جنگهای نتانیاهو است که با اهدافی متفاوت شروع میشود و در با هزینههای بسیار برای مهاجم و مدافع، به اهداف اعلانی نمیرسد.
گاردین مینویسد در تمام جبههها (غزه، لبنان و ایران)، یک الگوی تکراری دیده میشود: نتانیاهو پیروزیهایی را اعلام میکند که لرزان و موقتی هستند. در غزه، حماس همچنان در میان ویرانهها زنده است. در لبنان، حزبالله مجددا به مقاومت بازگشتهاست و برنامه مجدد اسرائیل اشغالگری دوباره است، همان سیاستی است که در گذشته شکست خورده بود. در ایران هم برخلاف وعده امنیت مطلق، اسرائیلیها همچنان مجبورند بخشی از زمان خود را در پناهگاهها بگذرانند.
آسیب به جایگاه بینالمللی و اقتصادی
بومانت تاکید میکند خوشبینی نتانیاهو به پیامدهای جهانی جنگ نیز سرایت کرد. برخلاف تصور او اقتصاد جهانی با بسته شدن تنگه هرمز تحت فشار شدید قرار گرفته است. به رغم اهداف اعلام شدهای، روابط منطقهای اسرائیل هم در وضعیتی بهتر از قبل از جنگ ۱۲ روزه قرار ندارند، «پیمان ابراهیم» و روند تنشزدایی با اعراب به دلیل کشاندن منطقه به یک جنگ ناخواسته، به شدت آسیب دیده است. از همه مهمتر تاثیر این جنگ بر افکار عمومی است، حمایت از اسرائیل حتی در میان یهودیان آمریکا و رایدهندگان جوان به پایینترین سطح تاریخی خود رسیده است.
پایان دوران «چک سفید امضا»؟
گاردین مینویسد یکی از جدیترین ایرادات نقشه نتانیاهو، نادیده گرفتن تغییر لحن در واشینگتن است. حتی در دولت ترامپ، چهرههایی مانند جیدی ونس نسبت به وعدههای اغراقآمیز او بدبین شدهاند. این جنگ ممکن است به قیمت پایان کمکهای مالی بیقیدوشرط آمریکا تمام شود و اسرائیل را به «کشوری مانند سایر کشورها» تبدیل کند که باید برای هر گلوله پاسخگو باشد.
۴۲/۴۲
