پژوهشگران دانشگاه منچستر موفق به کشف بزرگترین کژدم جهان شدهاند که ۴۱۵ میلیون سال پیش روی زمین زندگی میکرد. جالب اینکه بقایای این جانور به مدت ۱۵۰ سال در مجموعه این موزه پنهان مانده بود.
از دهه ۱۸۷۰ میلادی، دانشمندان درباره هویت فسیلهای عجیبی که در آرشیو موزه منچستر نگهداری میشد، اختلافنظر داشتند. آنها تکههای بسیار کوچکی از این فسیل را در انگلستان و ولز پیدا کرده بودند که باعث سردرگمیشان شده بود؛ زیرا نمیتوانستند این قطعات را مانند پازل کنار هم بگذارند. در آن زمان برای پژوهشگران این سؤال مطرح بود که آیا این موجود یک خرخاکی غولپیکر از خانواده سختپوستان (Crustacean) است یا خیر؟
در دهه ۱۹۸۰ میلادی، برخی تحقیقات نشان داد که این فسیلها ممکن است متعلق به یک عقرب باشند. بااینحال، این فرضیه به دلیل پیدا نشدن متمایزترین ویژگی این جانور یعنی دمش، با چالشهای زیادی روبهرو شد.
حالا براساس تحقیق جدید دانشگاه منچستر، دیرینهشناسان برای حل این معما، فسیلها را با تکنیکهای تصویربرداری و روشهای تحلیلی مدرن بررسی کردهاند. آنها موفق شدهاند تصویری بسیار واضحتر از گذشته از این جانور ترسیم کنند.
با این بررسیها، محققان عقرب Praearcturus gigas را با طول حدود ۱ متر شناسایی و به لیست حیوانات وحشی ماقبل تاریخ زمین اضافه کردند. گفته میشود طول چنگکهای این موجود باستانی به حدود ۱۶ سانتیمتر میرسید. پژوهشگران درباره دلیل رشد بیاندازه و خارقالعاده این عقرب اعلام کردهاند که نبود رقیب بزرگ در زیستگاهش، دست او را برای تبدیلشدن به یک شکارچی غولپیکر باز گذاشته بود.
طبق بیانیه مطبوعاتی، این عقرب عظیمالجثه به دورهای موسوم به «دوونین پیشین» (Early Devonian) مربوط میشود؛ یعنی زمانی که هنوز درختان و جنگلها روی زمین شکل نگرفته بودند. به همین دلیل این موجود در میان گیاهان کوچک و قارچها زندگی میکرد. علاوهبراین، بررسیها نشان میدهد این عقرب احتمالاً تا حدودی آبزی بوده و بخشی از زمان خود را برای شکار در آب میگذرانده است.
به گفته نویسندگان این مطالعه، بندپایان غولپیکر در کنار دایناسورها، ماموتها و دیگر بزرگزیاگان (Megafauna) جذاب، نمادی ماندگار از تاریخ عمیق دیرینهشناسی زمین در فرهنگ عامه هستند.
