به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، آیین شاخسی «مرثیه سکوت» توسط هیئت عزاداران ناشنوای تبریزی در حالی با زبان اشاره و شور خاص حسینی برگزار می‌شود. اینجا کلمات رنگ باخته‌اند و همه با گوش جان و چشم دل به عزاداری آمده‌اند. در این محفل خاص و متفاوت، عزاداران پیکسل‌هایی از عکس امام سید مجتبی خامنه‌ای، رهبر سوم انقلاب را بر سینه نصب کرده‌اند و با پرچم‌های مقدس جمهوری اسلامی ایران در دست، خون‌خواه رهبر شهید خود هستند.

کودکان، جوانان و پیرغلامان، همه در رثای سید و سالار شهیدان یکپارچه سیاه‌پوش‌اند. در گوشه‌ای دیگر از این فضا، موکب‌های پذیرایی برپا شده و خادمان با خلوص نیت از عزاداران پذیرایی می‌کنند. اینجا هیئت عزاداری ناشنوایان تبریز است؛ جایی که سکوت، رساترین فریاد ارادت به ساحت قدسی اباعبدالله الحسین (ع) است و دست‌ها به جای حنجره‌ها، نوحه‌خوانی می‌کنند.

ضرورت حمایت همه‌جانبه نهادها از هیئت‌های اقشار خاص

امیر نصیربیگی، رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز که در این مراسم حضور یافته بود، در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، ضمن عرض تسلیت ایام سوگواری حضرت سیدالشهدا (ع) اظهار کرد: امروز توفیق داشتیم که در هیئت بزرگ، ارجمند و ارزشمند انجمن ناشنوایان تبریز حضور یابیم و با این جامعه محترم همراهی کنیم.

وی با تاکید بر لزوم تداوم این حمایت‌ها افزود: از مسئولین استانی و شهرستانی تقاضا دارم تا حد امکان، اقشاری نظیر ناشنوایان، نابینایان و گروه‌های خاصی را که مشتاق اقامه عزا و برپایی روضه برای امام حسین (ع) هستند، یاری کنند تا بتوانند ادای دینی شایسته به ساحت حضرت اباعبدالله (ع) داشته باشند.

نصیربیگی ضمن قدردانی از انجمن ناشنوایان تبریز برای بانی شدن این هیئت بزرگ، ابراز امیدواری کرد که این مراسم در سال‌های آتی با رونق و گستردگی بیشتری برگزار شود.

کمبود فضا؛ دغدغه اصلی عزاداران در «مرثیه سکوت»

اکبر اسدی، رئیس انجمن ناشنوایان نیز با اشاره به استقبال چشمگیر مخاطبان از این مراسم، به خبرنگار تسنیم گفت: انجمن خانواده ناشنوایان استان این مراسم را با هدف فراهم کردن بستری مناسب برای اعضای این انجمن که حدود 5000 نفر را شامل می شود، تدارک دیده است. تفاوت این هیئت برای جامعه هدف ما در درک مفاهیم است؛ بسیاری از ناشنوایان گلایه دارند که در هیئت‌های عادی متوجه مضامین روضه‌ها نمی‌شوند، اما اینجا به واسطه حضور مترجمان، عزاداری را با تمام وجود درک می‌کنند و برای مصائب اهل‌بیت (ع) اشک می‌ریزند.

وی محدودیت فضا را چالش اصلی این هیئت دانست و تصریح کرد: ما همواره به یاد اباعبدالله (ع) هستیم، اما متاسفانه مکان فعلی برای برگزاری مراسم بسیار کوچک است. با توجه به جمعیت بالای ناشنوایان و حضور عزادارانی از سایر شهرستان‌ها، نیازمند فضایی به مراتب بزرگ‌تر هستیم. از مسئولان تقاضا داریم برای توسعه این فضا به ما یاری رسانند.

اسدی با قدردانی از حمایت‌های سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز یادآور شد: انجمن ما از سال 1389 فعالیت خود را آغاز کرده و تمام خادمان در اینجا فی‌سبیل‌الله و صرفاً با عشق به امام حسین (ع) خدمت می‌کنند. ما حتی برای حضور افراد شنوا در این مراسم نیز مترجمانی در نظر گرفته‌ایم و تنها خواسته ما، توجه و حمایت بیشتر نهادها از این تشکل است.

خدمت افتخاری در مسیر عشق

ترجمه هم‌زمان نوحه‌ها و روضه‌ها به زبان اشاره، جلوه‌ای ویژه به این مراسم بخشیده است. زهرا معزی، مدرس و مترجم بهزیستی که وظیفه خطیر ترجمه این مراسم را بر عهده دارد، درباره انگیزه حضور افتخاری خود به تسنیم گفت: بنده به عنوان مدرس و مترجم زیر نظر انجمن خانواده ناشنوایان فعالیت می‌کنم. دلیل حضور افتخاری‌ام برای خدمت به این عزاداران، پیوند خانوادگی‌ام با این قشر است؛ پدرم و خانواده پدری‌ام ناشنوا هستند و من از کودکی با این فضا انس داشته‌ام و با عشق به اینجا آمده‌ام.

اشک‌هایی که با دیدن دست‌ها جاری می‌شوند

در میان جمعیت، شور و حال وصف‌ناپذیری حاکم است. یک بانوی ناشنوا با زبان اشاره به خبرنگار تسنیم گفت: من تنها به عشق امام حسین (ع) برای عزاداری به اینجا آمده‌ام. دلیل انتخاب این هیئت، حضور مترجمان است؛ چرا که در فضاهای دیگر متوجه کلام مداحان نمی‌شویم، اما اینجا مفاهیم را درک می‌کنیم و برای سیدالشهدا (ع) اشک می‌ریزیم. خدا را شکر می‌کنم که چنین امکانی فراهم است.

در گوشه‌ای دیگر، یک پسر نوجوان معلول حرکتی و ناشنوا با چهره‌ای غرق در نور و ارادت بیان کرد: من با وجود معلولیت حرکتی و ناشنوایی، از اینکه توانسته‌ام در این عزاداری شرکت کنم، بسیار خوشحالم و ایام شهادت امام حسین (ع) را تسلیت می‌گویم.

حرف آخر…

شاخسی «مرثیه سکوت» در تبریز، تنها یک مراسم سوگواری ساده نیست؛ بلکه تجلی‌گاه ارادت خالصانه انسان‌هایی است که اگرچه از نعمت شنوایی محروم‌اند، اما با تمام وجود و با تکان دادن دست‌هایشان، عشق خود را به اهل‌بیت (ع) فریاد می‌زنند. با وجود تلاش‌های بی‌وقفه انجمن ناشنوایان و حضور پرشور محبان حسینی، محدودیت شدید فضا و کمبود امکانات، پاسخگوی این حجم از دلدادگی نیست. اکنون نوبت مسئولان استانی و شهری است که با نگاهی ویژه و حمایت‌های عملی، زیرساخت‌های لازم را برای توسعه این هیئت باصفا فراهم کنند تا طنین این سکوت عاشقانه، در فضایی درخور و شایسته، هر سال رساتر از گذشته به گوش آسمان برسد.

انتهای پیام/