پارادایم فعلی توان نظامی برای اکثر قدرتهای بزرگ جهانی متکی بر ترکیبی از قدرت زمینی، دریایی و هوایی است. اما چین با پروژههای Nantianmen و Luanniao میخواهد در سناریوی دفاع فضایی هم قد علم کند. این پروژه یک ناو هواپیمابر است که میتواند در فضا گشتزنی کند.
دولت چین درحال ایدهپردازی برای یک سیستم دفاع هیبریدی هوایی و فضایی با اسم رمز Nantianmen است که اگر طبق برنامه پیادهسازی شود، به چین اجازه رصد اهداف و انجام حملات را از مدار میدهد. اینکه آیا ساخت چنین پروژهای واقعگرایانه خواهد بود یا خیر، مشخص نیست، اما اگر حرف رسانههای چینی را باور کنیم، ناو Luanniao تا سال ۲۰۴۰ عملیاتی میشود.
براساس کانسپتهایی که توسط رسانههای دولتی چین منتشر شده، پروژه Luanniao ابزاری برای حمل هواپیما و فضاپیما با وزن ۱۲۰ هزار تن و ابعاد ۲۴۲ در ۶۸۴ متر خواهد بود. جهت مقایسه، این ناو حتی بزرگتر و سنگینتر از ناو یواساس جرالد آر. فورد خواهد بود که بزرگترین در جهان محسوب میشود.
هدف Luanniao گشتزنی در مدار است و حامل اسکادرانی از جتهای جنگنده بدون سرنشین موسوم به Xuannu خواهد بود. این ناو پس از دریافت فرمان از زمین، اسکادران Xuannu را به حرکت درمیآورد تا با اهداف حاضر در مدار و اتمسفر بالای زمین مقابله کنند. هر کدام از این جنگندهها به موشکهای هایپرسونیک مجهز میشوند.
از آنجایی که هم Luanniao و هم جنگندهها در مدار حضور دارند، در برابر حملات سامانههای دفاعی زمینی مصون خواهند بود.
پروژههای Luanniao و Nantianmen هنوز در مرحله کانسپت هستند. برخی کارشناسان هوافضا شک دارند که سازهای ۱۲۰ هزار تنی اصلاً قابل اسمبل باشد، چه برسد به اینکه به فضا برود. بهعلاوه، هزینه چنین پروژهای بسیار بیشتر از گرانترین مأموریتهای فضایی تاریخ خواهد بود.
