شهید دکتر علی لاریجانی را الگوی صبر سیاسی می دانم؛فیلسوفی متین، صبور ، آرام ، مطمئن و وفادار در قبال جفاهایی که در دو انتخابات بر او رفت .از او که میپرسیدی چگونه چنین کردند ، با خنده همیشگی به آرامی می گفت: مدیر و مدبر نبوده ایم خب! و خوب می خندید.

پناهگاه او پهنای دشت و بلندای کوه بود. کوهنوردی قابل که حتما کوه را برای نزدیکی بیشتر به آسمان دوست داشت.

عجیب است که حتی آنها که به او علاقه ای نداشتند و یا حتی دلخوری های دیرین در قلبشان جا خوش کرده نیز معترف به منش عقلانی ، محترم و با انصاف او، بودند و هستند.نمیدانم آنانی که به تعبیر رهبر شهید انقلاب در انتخابات به او جفا کردند اکنون نادمند یا نه؟چه بسا اگر آن جفا نبود، شرایط به گونه ای دیگر بود.اما شهید علی لاریجانی تایید صلاحیت اصلی را از صاحب الامر گرفت.
روحش شاد و یادش همیشه جاویدان