به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در تاریخ فوتبال ایران، دروازهبانهای بزرگی آمدهاند و رفتهاند، اما بعضی نامها فراتر از آمار و ارقام در حافظه هواداران حک میشوند. علیرضا بیرانوند یکی از همان نامهاست؛ دروازهبانی که از دل سختیها برخاست و در مهمترین صحنههای فوتبال جهان، پرچم ایران را بالا نگه داشت.
وقتی پیراهن شماره یک تیم ملی را بر تن کرد، کمتر کسی تصور میکرد روزی به یکی از ماندگارترین چهرههای فوتبال ایران تبدیل شود. اما بیرانوند با هر شیرجه، هر واکنش و هر فریاد از مقابل دروازه، داستانی تازه نوشت.
اوج درخشش او در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه رقم خورد؛ جایی که تیم ملی ایران برابر پرتغال و کریستیانو رونالدو قرار گرفت. در دقیقهای حساس، ستاره بزرگ فوتبال جهان پشت توپ پنالتی ایستاد. ورزشگاه نفسش را حبس کرده بود. رونالدو آماده شلیک شد و بیرانوند آماده جاودانه شدن. لحظهای بعد، دستهای بلند دروازهبان ایران مسیر توپ را بست و یکی از تاریخیترین صحنههای فوتبال ایران خلق شد. مهار پنالتی رونالدو نه تنها در رسانههای جهان بازتاب گستردهای داشت، بلکه در فهرست لحظات ماندگار جام جهانی نیز قرار گرفت.
یکی از خاطره انگیزترین سیوهای بیرو مربوط به لیگ قهرمانان آسیا میشود، یک ارسال روی دروازه علیرضا بیرانوند در آخرین لحظات با ضربه سر ژاوی همراه شد تا السد زردپوش تا آستانه گل پیروزی پیش برود. اما زمانی که ژاوی به سوی خوشحالی بعد از گل قدم برمیداشت و فکرش را هم نمیکرد که گلر شماره یک تیم ملی در این صحنه واکنش نشان دهد، عکسالعمل سریع بیرانوند و سیو او کاپیتان اسپانیایی حریف را ناکام گذاشت تا یک لحظه باورنکردنی رقم بخورد. چیزی که دهها هزار تماشاچی در استادیوم از نزدیک لمس کردند و البته هیچکس به اندازه بیرانوند به آن نزدیک نبود.
اما داستان بیرانوند فقط به آن شب خلاصه نمیشود. او سالها در مسابقات مقدماتی جام جهانی و جام ملتهای آسیا، آخرین سنگر مطمئن تیم ملی بود. بارها با واکنشهای خیرهکننده، رؤیای مهاجمان آسیا را نابود کرد و به ایران کمک کرد تا در مسیر موفقیت قدم بردارد و حالا به فردی تبدیل شده که امید ایران را برای تاریخسازی در جامجهانی 2026 برای صعود از گروه زنده نگه داشته است.
یکی از ویژگیهای منحصربهفرد بیرانوند، اعتماد به نفس اوست. همان روحیهای که باعث شد پیش از دیدار با پرتغال از مهار رونالدو صحبت کند و سپس وعده خود را در زمین عملی سازد.
بیرانوند تنها یک دروازهبان نیست؛ او روایت پسری است که از دشواریهای زندگی عبور کرد و به بلندترین قلههای فوتبال ایران رسید. هر بار که پیراهن تیم ملی را پوشید، تصویری از مبارزه، اراده و تسلیمناپذیری را به نمایش گذاشت.
شاید سالها بعد، وقتی از لحظههای طلایی فوتبال ایران سخن گفته شود، تصویر مردی با لباس دروازهبانی و دستانی گشوده در ذهنها زنده شود؛ مردی که مقابل کریستیانو رونالدو ایستاد، پنالتی او را مهار کرد و نام خود را برای همیشه در تاریخ فوتبال ایران ثبت کرد.
257 251
