قبل از شروع جام جهانی ۲۰۲۶ اغلب کارشناسان ایرانی و حتی چند مفسر خارجی مدعی بودند مهدی قایدی به ستاره فوتبال کشورمان در تورنمنت مذکور تبدیل خواهد شد اما چیزی که طی دو بازی اول ایران دیدیم، کاملا متفاوت از همه پیشبینیها بود.
قایدی در جدال مقابل نیوزیلند که قاعدتاً باید نمایشی کاملاً تهاجمی ارائه میکردیم و به دنبال کسب سه امتیاز باشیم، برخلاف تصور اغلب مفسران، فیکس بازی نکرد و فقط توانست در نیمه دوم به عنوان یکی از تعویضیها وارد زمین شود. موقعیتی که همان هم در بازی دوم از او دریغ شد و پسر بوشهری تیم ملی حتی به عنوان مهره ذخیره نیز مجال حضور برابر بلژیک را پیدا نکرد! این اتفاق در حالی رخ داد که پس از ۱۰ نفره شدن حریف و شرایط بهتری که به لحاظ روانی و تاکتیکی جهت حملات تیم ملی به وجود آمد، همه انتظار داشتند قایدی وارد زمین شده و با استفاده از تکنیک و سرعت خود، مدافعان مضطرب بلژیک را آزار بدهد ولی امیر قلعه نویی اصلاً به این قاعده اعتقادی نداشت.
اگرچه هیچ خبری مبنی بر بروز اختلاف میان این دو نفر رسانهای نشده و همه چیز حداقل در ظاهر آرام و مطلوب است اما واقعا نمیدانیم مشکل چیست که یکی از تکنیکیترین بازیکنان تیم ملی دقیقاً در زمانی که به او احتیاج داشتیم، به جای حضور داخل زمین، روی نیمکت جا خوش کرده بود!؟
