محمود فرجامی روزنامه‌نگار و طنزنویس، نوشت: این تیم ملی فوتبال ایران شاید در مقایسه با تیم سال پیش خیلی هیجان‌انگیز نباشد، ولی ماجراش در تاریخ ورزش خواهد ماند.

تیمی که در جریان جام جهانی نامردمی و پلشتی‌ای نبود که سرش در نیاورند. یک تیم جنگ‌زده، بدون بازی تدارکاتی مناسب، تحت انواع فشارهای روانی از داخل و خارج.

تیمی که هزار بازی برای صدور ویزایش درآورند و این کار کثیف از جانب میزبانی بود که ادعای دمکراسی‌اش و جدایی ورزش از سیاست‌ش گوش فلک را کر کرده.

بعد هم که اسکان در کشوری دیگر و کشاندن ورزشکارهای خسته به آن سوی مرز و صدور ویزای ساعتی!

تازه آن هم نه برای همه. دنیا چقدر رویای آمریکایی دید در همین چند ماه!

همه اینها را بگذار کنار کودک‌زامبی‌های وطنی، پرچم‌اسراییل‌بدوش و ناسزاگویان دور اتوبوس حامل ورزشکاران.

با این حال همین تیم خسته و انواع بمباران‌دیده و ناسزاشنیده گل کاشت مقابل بلژیک. امیدوارم بازی بعدی را ببرد.