تینا مزدکی_شاید این یک رویای همیشگی برای مردم نباشد که در خانهها یا دفاتر ساختهشده از کانتینرهای حملونقل دریایی زندگی و کار کنند، اما ویرجینی استولز، معمار سرشناس، معتقد است که دیدن این سازهها بیشتر مردم را به تجدیدنظر وا میدارد. استولز که از چهرههای کلیدی شرکت معماری LOT-EK در نیویورک است، به همراه شرکای خود شرکت C-Home USA را تأسیس کرده که سازههای پیش-ساخته تجاری و مسکونی را از این کانتینرها خلق میکند. از نظر او، استفاده از مواد بازیافتی نهتنها سازگار با محیطزیست است، بلکه به هر سازه حس اصالت و تاریخ میدهد. به عنوان نمونه، کفپوشهای این خانهها از یک چوب سخت اندونزیایی به نام «آپیتونگ» ساخته شده است که معماران تنها با یک لایه عایق پایه آب روی آن را میپوشانند تا نشانههای زمان، ضربهها و برچسبهای سفرهای طولانی کانتینر از میان کانال سوئز روی چوب باقی بماند و تاریخچه آن حفظ شود.
این ایده، نگاه معماران برجسته دیگری را نیز به خود جلب کرده است؛ در همین راستا ۹ پروژه برتر کانتینری جهان را معرفی کرده میکنیم.
پروژه «پاسیفیک بین» (The Pacific Bin) اثر دوون لورپ

این خانه ویلایی که در فاصله یکساعتی از سیاتل و در دل جنگلهای کوهستانی کاستیک واقع شده، از پنج کانتینر حملونقل ساخته شده است. هدف طراح از این پروژه، خلق یک اقامتگاه اجارهای بوده تا مهمانان بتوانند از زندگی پرمشغله خود فاصله گرفته و در محیطی آرام با طبیعت ارتباط برقرار کنند. استفاده از کانتینرها اجازه داد تا پنجرههای تصویرگر بزرگ در هر اتاق تعبیه شود و در عین حال هزینههای ساخت به حداقل برسد.
استودیو کانتینری (Container Studio) اثر مازیار بهروز (MB Architecture)

در منطقه اعیاننشین و گرانقیمت همپتونز در لانگآیلند نیویورک، جایی که بیشتر مردم در عمارتهای کاخمانند زندگی میکنند، «مازیار بهروز» یک استودیوی هنری شگفتانگیز ۲۷۵ متر مربعی غرق در نور را با سقفی به ارتفاع دو برابر حد معمول برای یک هنرمند محلی طراحی کرده است. این معمار با ترکیب دو کانتینر بازیافتی که هزینه هر کدام تنها ۲۵۰۰ دلار بود، سازهای را بر روی یک پی و زیرزمین بتنی به عمق ۲.۷۵ متر بنا کرد. نتیجه این کار، یک آتلیه رویایی و دنج با کسر کوچکی از قیمت ساخت یک خانه سنتی بود.
خانه ستارهای (Starburst House) اثر استودیو ویتاکر

جیمز ویتاکر این کانسپت منحصربهفرد را با استفاده از ۲۱ کانتینر حملونقل که به نظر میرسد از درون یکدیگر رشد کردهاند، در زمینهای پارک ملی جاشوا تری در کالیفرنیا اجرا کرده است. ویتاکر هر کانتینر را به گونهای جهتدهی کرده که بهترین چشمانداز را ثبت کند، شدت نور ورودی را تنظیم نماید و حریم خصوصی ساکنان را حفظ کند. همچنین یک سایهبان خورشیدی روی سقف پارکینگ، برق کل این خانه سازگار با محیطزیست را تأمین میکند.
خانه کانتینری لیل (Maison Container Lille) اثر پاتریک پارتوش

این معمار فرانسوی با استفاده از هشت کانتینر ۴۰ فوتی، یک اقامتگاه ۲۶۰۰ فوت مربعی را در حومه شهر لیل و مشرف به چراگاههای سرسبز گاوها خلق کرده است. پارتوش در داخل بنا از خود صفحات فلزی کانتینرها برای ساخت المانهای دکوراتیو متمایز استفاده کرده و معتقد است این سبک صنعتی، خام و اصیل، هزینههای تعمیر و نگهداری ساختمان را به شدت کاهش میدهد.
خانه کاترپیلار (Casa Oruga) اثر سباستین ایرارازابال
این خانه مدرن ۳۷۰۰ فوت مربعی در دامنه کوههای آند در نزدیکی سانتیاگو، پایتخت شیلی، کاملاً با چشمانداز طبیعی و ناهموار منطقه ادغام شده است. معمار پروژه با استفاده از ۱۲ کانتینر، از جمله یک کانتینر روباز برای استخر، فضایی وسیع، صنعتی و پر از نور با دیدی پانوراما به کوهها ایجاد کرده است.

خانه کانتینری مونس تام (Måns Tham)

در حاشیه دریاچهای خارج از استکهلم، این معمار سوئدی یک خانه صنعتی شیک و مستقل از شبکه برق را با هشت کانتینر بازیافتی ساخته است. او دیوارهای میانی را حذف کرده تا فضا به حداکثر برسد. طراحی طبقه بالا بزرگتر از طبقه ورودی است تا با فرم دره طبیعی زمین همخوانی داشته باشد. در داخل نیز از مواد بازیافتی مانند تختههای چوبی و پلههای فلزی قدیمی استفاده شده است.
دهکده حمایتی هیلدا ال سولیس (Hilda L. Solis Care First Village) اثر شرکت NAC Architecture

در مرکز شهر لسآنجلس، مجتمعی مسکونی و زیستمحیطی برای اسکان جمعیت بیخانمانها تنها در مدت شش ماه ساخته شد. این دهکده شامل ۱۳۲ خانه کانتینری دائمی و ۱۰۰ واحد موقت دارای حمام اختصاصی است. مجموعه دارای آشپزخانه تجاری، سالن غذاخوری، رختشویخانه، فضاهای اداری، حیاطهای محوطهسازی شده و پارک سگ است.
باغ خوشمنظره (The Scenic Orchard) اثر امیلی و گابریل برومفیلد
این خواهر و برادر در دامنههای کوه آدیرونداک، یک کانتینر مستعمل را که پیش از این برای نگهداری تجهیزات چمنزنی استفاده میشد، به یک خانه کوچک، دنج و مدرن با پنجرههای قدی تبدیل کردند. آنها فضای بیرونی را با یک پاسیو، جکوزی و آتشدان گازی سفارشی توسعه دادهاند.
پارک سنجاب (Squirrel Park) اثر دفتر معماری آلفورد هال موناهان موریس
این پروژه شامل چهار خانه تکواحدی است که هر کدام از کانتینرهای اصلاحشده با فضای ۱۴۰۰ فوت مربع ساخته شدهاند. طراحی مینیمال داخلی با چوبهای روشن، تضاد جذابی با ظاهر صنعتی بیرونی دارد. طراحان تلاش کردهاند ضمن استفاده از امکانات پیشساخته داخلی، پیشینه صنعتی کانتینر را نیز زنده نگه دارند.
به گفته کارشناسان بینالمللی، طول عمر این خانهها به نحوه نگهداری آنها بستگی دارد و در صورت عایقبندی مناسب میتواند همیشگی باشد. با این حال، عرض کم کانتینرها (حدود 2.5 متر) و چالشهای لجستیکی برای سیمکشی برق و لولهکشی آب از محدودیتهای اصلی این سازههاست.
بزرگترین مزیت اقتصادی این روش، صرفهجویی بینظیر در «زمان» است؛ زیرا ساخت واحدهای کانتینری در کارگاه میتواند همزمان با آمادهسازی زمین و پیریزی در محل پروژه انجام شود که این سرعت بالا، هزینهها را کاهش میدهد. در نهایت، انتخاب این سازهها فراتر از بحث قیمت، یک نگرش فرهنگی برای نجات اشیای رهاشده روی سیاره زمین است.
منبع: architecturaldigest
۵۸۳۲۳










