به گزارش ایسنا، در این عکس به نظر می‌رسد که چیزی قرار است ستون‌های بزرگ موسوم به «ستون‌های آفرینش» را ببلعد.

به نقل از ناسا، «سحابی عقاب»(Eagle Nebula) یا «مسیه ۱۶»(Messier 16) یک پرنده، هواپیما یا سوپرمن نیست، بله در واقع ترکیبی از چند جرم آسمانی است. «ان‌جی‌سی ۶۶۱۱»(NGC 6611) نیز خوشه ستاره‌ای جوانی است که به نظر می‌رسد زیر بال‌های عقاب قرار دارد. نور فرابنفش این ستاره‌ها، گاز اطراف را یونیزه می‌کند و سحابی گسیلی «IC 4703» را شکل می‌دهد.

ستون گازی «Stellar Spire» از سمت چپ به سوی ستون‌های آفرینش امتداد یافته است. هر دوی آنها ساختارهایی از گاز سرد و غبار هستند که ستاره تشکیل می‌دهند. برخی از ستاره‌شناسان پیش از این تصور می‌کردند که ستون‌های آفرینش توسط یک ابرنواختر تبخیر شده‌اند.

از آنجا که سحابی عقاب ۶ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد، ما قادر نخواهیم بود شاهد نابودی ستون‌ها باشیم. هیچ مدرک قطعی از وجود یک ابرنواختر فرضی وجود ندارد. بنابراین، ستون‌های آفرینش احتمالاً میلیون‌ها سال دیگر به ایجاد ستاره‌ها ادامه خواهند داد.

انتهای پیام