به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) یک بیماری خودایمنی مزمن است که در آن سیستم ایمنی بدن به مفاصل حمله می‌کند.

این بیماری منجر به درد، تورم، خستگی و ناتوانی طولانی‌مدت می‌شود. در حال حاضر، هیچ درمان تأیید شده‌ای برای پیشگیری از این بیماری در افرادِ در معرض خطر وجود ندارد.

مطالعه جدید کینگز کالج لندن که در مجله لَنسِت روماتولوژی/ The Lancet Rheumatology منتشر شده، نشان می‌دهد درمان زودهنگام با داروی آباتاسپت (abatacept؛ نوعی داروی مهارکننده سیستم ایمنی) در افرادی که در معرض خطر بالای ابتلا به روماتیسم مفصلی هستند، می‌تواند شروع بیماری را سال‌ها به تأخیر بیندازد.

طراحی مطالعه و یافته‌های جدید

در این مطالعه که بر روی ۲۱۳ شرکت‌کننده در بریتانیا و هلند انجام شد، پژوهشگران وضعیت افراد را بین چهار تا هشت سال پیگیری کردند و این پژوهش را به یکی از طولانی‌ترین مطالعات درباره افراد در معرض خطر ابتلا به روماتیسم مفصلی تبدیل کردند.

پژوهشگران دریافتند مزایای ۱۲ ماه درمان با آباتاسپت، مدت‌ها پس از دوره درمان نیز ادامه می‌یابد. شرکت‌کنندگانی که این دارو را دریافت کردند، در مقایسه با افرادی که دارونما (قرص بی‌اثر) دریافت کردند، بسیار دیرتر به روماتیسم مفصلی مبتلا شدند. شروع بیماری تا چهار سال پس از پایان درمان به تأخیر افتاد.

این درمان به طور دائمی این بیماری را متوقف نکرد؛ اما نتایج نشان می‌دهد که مداخله زودهنگام می‌تواند نحوه توسعه بیماری را تغییر دهد. این امر ممکن است کل زمانی را که بیماران با علائم و عوارض دست‌وپنجه نرم می‌کنند، کاهش دهد.

این مطالعه نشان داد که آباتاسپت در افرادی که بالاترین خطر ابتلا به روماتیسم مفصلی را داشتند، بهترین عملکرد را داشت. این شرکت‌کنندگان از طریق آزمایش خون، که آنتی‌بادی‌های خاص را شناسایی می‌کند، تعیین شدند. این افراد بیشتر در معرض پیشرفت به سمت روماتیسم مفصلی بودند، اما بیشترین سود را نیز از درمان زودهنگام دریافت کردند.

در طول این مرحله پرخطر، آباتاسپت درد مفاصل و خستگی را کاهش داد و سلامت کلی را بهبود بخشید. با این حال، پس از قطع درمان، سطح علائم بین گروه درمان و دارونما مشابه شد. این نشان می‌دهد که تعدیل مداوم سیستم ایمنی ممکن است برای حفظ کنترل علائم لازم باشد.

پژوهشگران گزارش کردند که آباتاسپت ایمن بود و میزان عوارض جانبی جدی در هر دو گروه درمان و دارونما مشابه بود.

پروفسور اندرو کوپ (Andrew Cope)، استاد روماتولوژی در کینگز کالج لندن و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: مداخله زودهنگام در افراد در معرض خطر بالای ابتلا به روماتیسم مفصلی می‌تواند مزایای پایدار داشته باشد. نشان داده‌ایم که این رویکرد ایمن است و می‌تواند در حالی که بیماران تحت درمان هستند از بیماری جلوگیری کند و علائم را به طور چشمگیری کاهش دهد. مهم‌تر اینکه، می‌تواند شروع روماتیسم مفصلی را حتی پس از قطع درمان، برای چندین سال به تأخیر بیندازد. این می‌تواند مدت زمانی را که مردم با علائم و عوارض زندگی می‌کنند کاهش دهد و کیفیت زندگی آنها را به طور چشمگیری بهبود بخشد.

به طور کلی، این یافته‌ها نشان می‌دهد که درمان ایمنی هدفمند و زودهنگام می‌تواند شروع روماتیسم مفصلی را در افراد در معرض خطر بالا به تأخیر بیندازد و از تحقیقات بیشتر درباره راهبرد‌های پیشگیری برای بیماری‌های خودایمنی حمایت می‌کند.