به گزارش خبرآنلاین، در حالی که «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا با لفاظیهای سخیف و تهدیدآمیز علیه ایران چهره اصلی جنگ غیرقانونی آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران بوده اما «بنیامین نتانیاهو» نخستوزیر رژیم صهیونیستی به عنوان متحد او در این جنگ بیش از پیش با اقداماتش به ویژه پس از آتشبس اعلامشده میان دو طرف توجهها را به خود جلب کرده است.
به گزارش ایسنا، روزنامه گاردین در یادداشتی با این مقدمه درباره عملکرد نتانیاهو نوشت: نتانیاهو در کانون توجه جهانی قرار گرفته است، چراکه اگر قرار بود درگیریها در سراسر غرب آسیا خاموش شوند، ظاهرا این پیام به نخستوزیر اسرائیل نرسیده است. حمله اسرائیل به حزبالله که در پاسخ به شلیک موشکهای این گروه به شمال اسرائیل آغاز شد، متوقف نشده است.
رژیم صهیونیستی مدعی است که آتشبس ترامپ با ایران لبنان را پوشش نمیدهد؛ در حالی که ایران و میانجیهای پاکستانی میگویند آتشبس شامل لبنان نیز میشود. در حال حاضر، نتانیاهو همزمان هم در برابر فشارهای آمریکا با مذاکرات با دولت لبنان موافقت میکند و هم قول میدهد که حملات به لبنان به بهانه مقابله با حزبالله لبنان ادامه پیدا میکند.
در ادامه این مطلب با اشاره به این که «۲ راه برای قضاوت درباره نتانیاهو وجود دارد؛ دیدگاه خارجی و دیدگاه داخلی»، نوشت: اغلب این دو دیدگاه جدا در نظر گرفته میشوند. در پیشگاه افکار عمومی جهان، نتانیاهو مدتها پیش به جنایات جنگی محکوم شده است که به همین دلیل همچنان تحت تعقیب دیوان کیفری بینالمللی در لاهه است؛ او معمار ویرانی غزه است-همتای ترامپ یا بدتر از او در شرارت. در داخل اسرائیل، او از شهرتی متفاوت، برخوردار بوده است؛ هوادارانش او را آقای امنیت میبینند، سیاستمداری تندرو و کارکشته که بهرغم محاکمه جاری او به اتهام فساد از اسرائیل در برابر دشمنان آن محافظت کرده است. از این دو شهرت، شهرت دوم برای او بیشترین اهمیت را داشته و دارد. معترضان در کلمبیا یا انگلیس در انتخابات کنست رای نمیدهند. این مردم اسرائیل هستند که سرنوشت نتانیاهو در دستان آنهاست، به ویژه در این لحظه که انتخابات اسرائیل حداکثر تا ۲۷ اکتبر برگزار خواهد شد.
گاردین درباره صلاحیت نتانیاهو نوشت: او چه کارنامهای میتواند به رایدهندگان داخلی-کسانی که او را با معیارهای خودش قضاوت میکنند ارائه دهد؟ حقیقت این است که در زمان او در حالی که این آقای امنیت فرضی نخستوزیر بود اسرائیل شاهد بدترین حمله به آن در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بود. تنها به این دلیل باید او را از مقامش خلع کرد. در بیشتر نظامهای سیاسی، او مدتها پیش، از قدرت برکنار شده بود.
وعدههای توخالی نتانیاهو
این نشریه انگلیسی در بخش پایانی این مطلب درباره وعدههای توخالی در غزه، لبنان و ایران نوشت: «با وجود ادعای نتانیاهو مبنی بر "پیروزی کامل" در برابر حماس و نابودی حزبالله، پس از دو سال بمباران گسترده (با حدود ۷۰ هزار کشته در غزه) نه تنها حماس همچنان در بخشهای غیراشغالی غزه حاکم است، بلکه حزبالله نیز بهرغم ترور رهبر و فرماندهان آن، توانست زرادخانه خود را بازسازی کند و بار دیگر شمال اسرائیل را هدف قرار دهد. جنگ ۱۲ روزه با ایران نیز که ترامپ آن را "نابودی" برنامه هستهای ایران و نتانیاهو آن را "پیروزی تاریخی برای نسلها" خواند تنها هشت ماه دوام آورد و دوباره ایران به عنوان تهدید وجودی مطرح شد.
نتیجه نهایی این شده است که ایران هنوز انبوهی از اورانیوم غنیشده و ذخیره موشکی قابل توجه دارد، حاکمانش در موقعیتی قویتر سر کار هستند و تهران حتی بدون در اختیار داشتن سلاح اتمی، با تسلط بر تنگه هرمز، بازدارندهای قدرتمند در اختیار دارد. به گفته تحلیلگر روزنامه هاآرتص، این چهارمین بار متوالی است که لافهای نتانیاهو درباره پیروزی کامل وعدهای توخالی از آب درآمده است. اما شکست عمیقتر آن است که انگیزه نتانیاهو-ضربه زدن محکمتر به دشمنان-تنها آرامشی موقتی به ارمغان میآورد.»
۳۱۰۳۱۰
