در این بیانیه آمده است: «انجمن صنفی روزنامهنگاران تهران با درک شرایط حساس کشور و ضرورت همراهی رسانهها در ایفای نقش ملی خود، بر این باور است که پایداری رسانهها، بخشی جداییناپذیر از ثبات و امنیت اجتماعی و اقتصادی است. با این حال، شواهد میدانی و گزارشهای دریافتی حاکی از آن است که در ماههای اخیر، تشدید مشکلات مالی موسسات رسانهای، در کنار افزایش چشمگیر هزینههای تولید ـ بهویژه در حوزه کاغذ و چاپ ـ کاهش منابع درآمدی، خصوصا در بخش تبلیغات، و نیز اختلال در دسترسی به زیرساختهای ارتباطی اینترنت، فعالیت بسیاری از رسانهها را با دشواریهای مضاعف مواجه ساخته است.»
در این بیانیه تاکید شده است: «در این میان، محدودیتهای ارتباطی و قطع اینترنت بینالمللی، آثار عمیقتری بر عملکرد رسانههای برخط برجای گذاشته است. قطع دسترسی، محدود شدن برخی بسترهای ارتباطی، دشواری در انتشار و توزیع محتوا و اختلال در ارتباط دوسویه با مخاطبان، عملا بخشی از کارکردهای اصلی رسانههای دیجیتال را با اختلال مواجه کرده است. این شرایط نهتنها امکان اطلاعرسانی بهموقع و رقابت حرفهای را کاهش داده، بلکه موجب اُفت محسوس بازدید، کاهش درآمدهای وابسته به ترافیک و تبلیغات، و تضعیف جایگاه رسانههای داخلی در فضای اطلاعرسانی شده است. در نتیجه این شرایط، برخی مطبوعات ناگزیر به کاهش حجم و تعداد صفحات خود شدهاند و شماری از رسانهها نیز فعالیت خود را محدود یا متوقف کردهاند. همزمان، رسانههای اینترنتی نیز به دلیل کاهش دسترسی مخاطبان، با اُفت کارآیی و درآمد مواجه شدهاند. پیامد نگرانکننده این روند، بروز موجی از تعدیل نیرو در اسفندماه و فروردینماه بوده است که به بیکار شدن تعدادی از روزنامهنگاران و فعالان رسانهای انجامیده و این امر علاوه بر فشارهای معیشتی بر این قشر، موجب از دست رفتن بخشی از ظرفیت حرفهای و تجربه ارزشمند رسانهای کشور میشود.» در این بیانیه تاکید شده است: «بدیهی است در چنین شرایطی، تداوم فعالیت رسانههای حرفهای و مستقل، مستلزم فراهم بودن حداقلهای اقتصادی و زیرساختی است. بیتوجهی به این ضرورت، رسانهها را در ایفای نقش اطلاعرسانی دقیق و بهموقع با محدودیت مواجه میکند و البته میتواند زمینهساز کاهش اعتماد عمومی و تضعیف جریان اطلاعرسانی مسوولانه شود.»
انجمن صنفی روزنامهنگاران تهران ضمن تاکید بر ضرورت حمایت از رسانهها و توجه جدی متولیان امر درخواست کرده است:
• اتخاذ تدابیر فوری برای مدیریت و کاهش هزینههای تامین کاغذ و چاپ برای مطبوعات.
• تسهیل دسترسی پایدار رسانههای برخط به زیرساختهای ارتباطی بهمنظور حفظ ارتباط موثر با مخاطبان.
• طراحی و اجرای سازوکارهای حمایتی برای جلوگیری از تعدیل نیرو و حمایت از روزنامهنگاران بیکارشده.
• تقویت گفتوگوی سازنده با نهادهای صنفی رسانهای برای بهرهگیری از ظرفیتهای کارشناسی در مدیریت شرایط موجود.
