عصر ایران - در ادامه بررسی پروژههای حرفهای رنو در اوایل دهه ۲۰۰۰، مدل رنو اوپِراندی (Operandi) به عنوان یک خودروی مفهومی با تمرکز بر کاربردپذیری شهری خودنمایی میکند. این خودرو که در سال ۲۰۰۰ طراحی شد، در واقع تکاملیافته مدل «مودوس ۲» بود که با هدف تزریق سبک طراحی مدرن و قابلیت ماژولار به بخش خودروهای تجاری پا به عرصه گذاشت.
برخلاف خودروهای تجاری سنتی که اغلب ظاهری ساده و بیپیرایه دارند، اوپِراندی با ویژگیهای متمایزی طراحی شده است:
دید گسترده: بهرهگیری از یک شیشه جلوی بسیار وسیع برای تسلط کامل راننده بر محیط.
کابین آیندهنگرانه: فضای داخلی با صندلیهای تاشو به رنگ نارنجی روشن و داشبوردی با طراحی آیندهمحور تجهیز شده است.
محفظه عقب این خودرو برای به حداکثر رساندن فضا، از چیدمان ذخیرهسازی نوآورانهای بهره میبرد که از طریق درهای آکاردئونی قابل دسترسی بود. پلاک این خودرو نیز به سال رونمایی آن اشاره دارد. اگرچه اوپِراندی یک مدل مطالعاتی بدون پیشرانه باقی ماند، اما به عنوان تلاشی خلاقانه در بخشی از بازار که کمتر شاهد خودروهای مفهومی است، در تاریخ رنو ثبت شده است.
گردآوری و ترجمه: مازیار دانیالی
