منظمی با تحصیل در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانش علمی موسیقی را با ذوق فطری خود درآمیخت و به یکی از مراجع معتبر آموزش ردیفهای میرزا عبدالله تبدیل شد.
نام منظمی با بسیاری از نقاط عطف موسیقی معاصر ایران گره خورده است. او به عنوان یکی از اعضای بنیانگذار گروه شیدا در کنار هنرمندانی چون محمدرضا لطفی، ناصر فرهنگ فر و محمدرضا شجریان حضوری موثر داشت. او در دوران فعالیتش با این گروه و همچنین گروه عارف، اجراهای ماندگاری را در جشن هنر شیراز، جشن طوس و صحنههای بینالمللی به یادگار گذاشت که امروز به عنوان بخشی از میراث درخشان تاریخ موسیقی ایرانی شناخته میشوند.
این هنرمند علاوه بر نوازندگی، سالها به تدریس در دانشگاه تهران و حوزه هنری مشغول بود و شاگردان بسیاری را تربیت کرد که امروز در عرصه موسیقی ایران صاحبنام هستند. با وجود جایگاه بلند هنری و علمی، او همواره خصلتی فروتنانه و به قول خودش درویش گونه داشت. او ساز را برای خود ساز و لذت درونی آن دوست داشت و نه برای شهرت یا ثروت؛ رویکردی که در روزگار ما، کم نظیر و ستودنی است.
