گاهی غم انگیزترین ترانه ها درباره اتفاقی هستند که هنوز رخ نداده است؛ ترس از روزی که ممکن است عشق پایان یابد، خاطره ها کم رنگ شوند و فاصله میان دو نفر بیشتر از همیشه شود. «میترسم یه روزی برسه» نیز بر پایه همین احساس شکل گرفته است.

این قطعه که با فناوری هوش مصنوعی و با حال و هوایی نزدیک به صدای مرتضی پاشایی ساخته شده، روایتگر فردی است که با وجود عشق عمیق، نگران آینده رابطه خود است. او از روزی می ترسد که شاید دیگر جایی در قلب محبوبش نداشته باشد و همه خاطرات مشترک به گذشته ای دور تبدیل شوند.

فضای احساسی ترانه، یادآور بسیاری از آثار ماندگار مرتضی پاشایی است؛ آثاری که با موضوع عشق، دلتنگی، انتظار و تنهایی توانستند با مخاطبان ارتباطی عمیق برقرار کنند. به همین دلیل شنوندگان هنگام گوش دادن به این قطعه، حال و هوایی نزدیک به ترانه های خاطره انگیز این خواننده را تجربه می کنند.

نام «میترسم یه روزی برسه» نیز به تنهایی بار عاطفی سنگینی دارد؛ جمله ای که از نگرانی، وابستگی و ترس از جدایی حکایت می کند. همین مضمون باعث شده این اثر برای بسیاری از مخاطبان قابل لمس و همذات پندارانه باشد.

البته این قطعه اثری رسمی از مرتضی پاشایی نیست و با استفاده از فناوری هوش مصنوعی بازسازی شده است. با این حال، فضای عاشقانه و غمگین آن باعث شده در میان علاقه مندان به موسیقی احساسی مورد توجه قرار بگیرد و یادآور سبک و احساس آثار ماندگار این خواننده محبوب باشد.