رئیس گروه مهندسی فرهنگستان علوم با اشاره به پیشینه دیرینه مدیریت منابع آب در ایران، گفت: مسئله کمآبی و خشکسالی از دوران باستان دغدغه ایرانیان بوده و شواهد تاریخی نشان میدهد که حتی در کتیبههای داریوش کبیر نیز درخواست برای دور ماندن کشور از خشکسالی مطرح شده است. در حال حاضر نیز لازم است متخصصان حوزههای مختلف با بررسی علمی و کارشناسی، راهکارهای مناسب برای استفاده بهینه از منابع آبی ارائه کنند
به گزارش ایسنا، دکتر سعید سهرابپور در همایش «قناتهای ایران: بازشناسی هویت تاریخی و تمدنی» که به همت کمیسیون تاریخ علوم فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران برگزار شد، اظهار کرد: خشکسالی و چالش تأمین آب موضوع تازهای نیست و از گذشتههای دور در این منطقه وجود داشته است.
وی با اشاره به سنگنوشتههای داریوش هخامنشی، افزود: در این کتیبهها، یکی از درخواستهای پادشاه از خداوند، مصون ماندن سرزمین از خشکسالی بوده که نشاندهنده اهمیت این موضوع در تمدن ایران باستان است.
رئیس گروه مهندسی فرهنگستان علوم با بیان اینکه ایرانیان نخستین مردمانی بودند که به دلیل شرایط اقلیمی به توسعه شیوههای نوآورانه تأمین آب روی آوردند، خاطرنشان کرد: فناوری قنات و بهرهبرداری از منابع زیرزمینی ابتدا در ایران شکل گرفت و سپس به سایر کشورهای جهان راه یافت.
وی با اشاره به پیچیدگیهای فنی حفر قناتها گفت: در برخی مناطق، به دلیل عمق زیاد و دشواری انتقال مصالح، مسیرهای افقی نیز در کنار چاههای عمودی ایجاد میشد و ایرانیان با بهرهگیری از دانش و تجربه خود، راهکارهای متنوعی برای دسترسی به آب ابداع کرده بودند.
سهرابپور افزود: آثار این فناوری کهن همچنان در مناطق شرقی کشور قابل مشاهده است و برخی از قناتها و چاههای قدیمی هنوز پابرجا هستند.
وی با اشاره به تجربههای جدید در حفر چاههای عمیق، اظهار کرد: هرچند در سالهای اخیر دسترسی به منابع آب در اعماق بیشتر امکانپذیر شده است، اما کیفیت آب استخراجشده در برخی مناطق مطلوب نبوده و مشکلاتی از جمله شوری و ترکیبات نامناسب، بهرهبرداری از این منابع را با چالش مواجه کرده است.
رئیس گروه مهندسی فرهنگستان علوم تأکید کرد: موضوع آب همچنان یکی از مسائل اساسی کشور به شمار میرود و لازم است متخصصان حوزههای مختلف با بررسی علمی و کارشناسی، راهکارهای مناسب برای استفاده بهینه از منابع آبی و حفظ این میراث ارزشمند را ارائه کنند.
