عصرایران- مطالعات فیزیولوژی نشان می‌دهد که فیل ها دارای سیستم تنفسی مشابه سایر پستانداران هستند، اما چند ویژگی مهم به آن‌ها اجازه می‌دهد به‌طور مؤثر در محیط‌های آبی نیز تنفس کنند.

بر اساس پژوهش‌های منتشرشده در نشریه Physiology و کارهای فیزیولوژیست تنفس، John B. West، فیل‌ها هنگام عبور از آب یا غوطه‌وری در رودخانه‌ها می‌توانند از خرطوم خود مانند یک «لوله تنفسی» (اسنورکل) استفاده کنند. در این حالت، خرطوم بالای سطح آب باقی می‌ماند و امکان ورود هوا به ریه‌ها را فراهم می‌کند.

بررسی‌های کالبدشناسی همچنین نشان داده‌اند که در فیل‌ها فضای بین ریه و دیواره قفسه سینه (فضای پلور) ساختاری متفاوت نسبت به بسیاری از پستانداران دارد و از بافت همبند نسبتاً متراکم‌تری برخوردار است. این ویژگی احتمالاً به پایداری بیشتر قفسه سینه در شرایط فشار متغیر کمک می‌کند، به‌ویژه هنگام حرکت در آب یا تغییر وضعیت بدن.

با این حال، دانشمندان تأکید می‌کنند که فیل‌ها غواصان عمیق نیستند و بیشتر رفتارهای آبی آن‌ها شامل شنا کردن در سطح یا عبور از رودخانه‌ها است. آن‌ها مانند پستانداران دریایی سازگاری ویژه برای زندگی در عمق زیاد ندارند، اما توانایی بالایی در شنا و استفاده از خرطوم برای تنفس سطحی دارند.

در مجموع، فیل‌ها نمونه‌ای از سازگاری جالب پستانداران خشکی‌زی هستند که می‌توانند با کمک آناتومی خاص خود، به‌طور محدود در محیط‌های آبی نیز عملکرد مؤثری داشته باشند، بدون اینکه ویژگی‌های پایه سیستم تنفسی‌شان تفاوت اساسی با سایر پستانداران داشته باشد.