به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، جواد مولانیا نویسنده، بازیگر و کارگردان تئاتر طی یادداشتی کوتاه به نحوه نگاه و عملکردی که باید در شرایط تجاوز صهیونیآمریکایی مدنظر قرار داد؛ پرداخت.
در این یادداشت آمده است:
«چراغهای صحنه تئاتر که روشن میشوند و نور تماشاگران گرفته میشود، دیگر چه فرق میکند تو تماشاگر باشی یا من؟ تو کتابهای قطورتری خوانده باشی یا من؟ اندوخته تو بیشتر باشد یا من؟
جهان تئاتر بدینگونه است که همه تماشاگرانش با هم برابرند و با هم تماشاکنندهگانند و همسان.
در روزگار رزم و پیکار نباید از یاد بریم که همگان از یک سرزمینیم و فراموش کنیم که فرقی میانمان نیست و اگر دور شویم از دشمنی با یکدیگر، چه ویرانه شود سرزمینمان یا باژگون سازیم سرزمینهای دیگر را، ما برنده پایانی این نبرد خواهیم بود.
پوشیده بر هیچکس نیست که روزگار نامراد است، اما آنچه ما را با هم و دلبسته هم میکند دستهای در هم تنیده ماست به گرمی و مِهر.
به گمانم آن روز خواهد رسید نه چندان دور که یکبارگی مژده دهیم: جهان برای نیکان و راستان خواهد ماند. پس ای کاش چنان نزدیک باشد که کودکان بزرگ نشوند تا شهد شیرین آن زمانه را در کودکی بنوشند که این ما را بسیار خوش خواهد آمد.
باری چه تفاوت دارد که اگر مادری از میناب باشیم یا پدری از مرودشت، برادری از البرز و یا خواهری از زندهرود. ما همه برای ایران و از ایرانیم.»
59243
