احمد زیدآبادی، تحلیلگر مسائل سیاسی در یادداشتی با عنوان «عجب خواستگاری موفق» در کانال تلگرامی خود نوشت: «در ولایت ما که نه، در یک ولایت دیگر، عدهای از اهالی از روی لج عدهای دیگر، اعلام کردند که خواستگاری امری از هر جهت ذلیلانه است وچه معنا دارد که پای وصلت و مهریه و شیربها به میان آید! چون این عده زورشان بر آن عده چربید، خواستگاری عین ذلت و سرافکندگی و امری ممنوعه معرفی شد.»
وی در ادامه افزود: «اما از آنجا که بدون خواستگاری، ازدواجی هم صورت نمیگیرد و بدون ازدواج نیز زاد و ولدی انجام نمیشود و نسل رو به انقراض میگذارد و در عین حال، زور طبیعت و غرایز آدمیزاد هم بیش از زور آدمیان زورگوست، نهایتاً جمعی هیچ راهی پیش روی خود جز رفتن به خواستگاری ندیدند!مشخص است که شکستن این تابوی مصنوعی چه غوغایی برانگیخت. خواستگاری روندگان در مقابل غوغائیان اما گویی بدهکار بودند و در برابر هر نیش کلام آنها اینطور به دفاع از خود برمیخاستند که:درست است که ما خواستگاری رفتهایم اما مطلقاً حاضر به هیچ بحث و گفتوگویی در بارهٔ مهریه و شیربها و اینگونه مزخرفات نشدیم و فقط از میزان جهیزیهٔ عروس و چگونگی تهیهٔ آن حرف زدیم و تازه چند بار هم تأکید کردیم که از ریخت عروس و کل خانواده و فامیلش از هر جهت بیزاریم!»
وی در نهایت نوشت: «عجب خواستگاری موفقی!این داستانک را به یادداشت قبلی پیوند بزنید!»
