روزنامه فرهیختگان نوشت: ماجرای لغو ناگهانی پخش سریال «کوری» در روز جمعه ۲۹ خردادماه، بار دیگر پرونده تقابل نهادهای نظارتی با شبکه نمایش خانگی را باز کرد؛ با جریانی سینوسی از سریالهایی مواجهیم که ساترا دست روی آنها گذاشته، ترمز پخششان را کشیده و پس از مدتی کشوقوس، شایعه و رایزنی دوباره آنها را به ویترین پلتفرمها بازگردانده است... سویه تاریک این فرایند، فرسایش روانی جامعه و آسیب جدی به امنیت سرمایهگذاری در بخش خصوصی است.
در این تاریکخانه نظارتی از یکسو سرمایهگذار بخش خصوصی امنیت سرمایه و آینده برند خود را در خطر میبیند و ترجیح میدهد سرمایهاش را از این حوزه خارج کند و از سوی دیگر مخاطب آزار میبیند؛ مخاطبی که هرگز مطمئن نیست اشتراکی که با تکیه بر جدول پخش اعلامشده خریداری کرده تا انتهای ماه اعتبار پخش سریال محبوبش را تضمین خواهد کرد یا اینکه فردا صبح با یک ترمز سلیقهای و بیانیه تعلیق دیگر روبهرو خواهد شد.
گره کور سریالهایی مانند «کوری» تنها زمانی باز میشود که ساترا پنهانکاری را کنار بگذارد و با خطکشی شفاف، مرز میان توقیفهای موجه و سلیقهای را مشخص کند تا این ماراتن فرسایشی بیش از این به هویت فرهنگی و اقتصادی رسانههای محلی آسیب نزند.
از سوی دیگر، این توقیفهای موقتی که در نهایت به رفع توقیف ختم میشوند، پیش از هر چیز پرده از یک خلأ ساختاری، ریشهای و بنیادین برمیدارند؛ نبود قانون شفاف و متقن؛ فرایند ممیزی ناخواسته به سمت سلیقهمحوری، رویکردهای فردی و مصلحتاندیشیهای زودگذر مدیران وقت سوق پیدا میکند؛ بهطوریکه با تغییر یک مدیر یا چرخش فضای سیاسی، مرزهای مجاز و غیرمجاز نیز دستخوش تغییر میشوند.
