تردیدی وجود ندارد آمریکا در مهار جمهوری اسلامی ایران مطابق اهداف راهبردی خود کاملا ناتوان است و تاب آوری ملت ایران و یکپارچگی آنان در مقابله با تهدیدات آمریکا ، ترامپ را در نیل به اهداف خود ناکام گذاشته است. 

کاخ سفید که تئوری فروپاشی از درون را تبلیغ می کرد اینک از تاب آوری ملت ایران غافلگیر شده است و ناگزیر به میز مذاکره روی آورده است.

واقعیت این است هیچ وقت دست ایران در مقابله با آمریکا این قدر پر نبوده است به گونه ای کههم اکنون ابتکار عمل در میدان و دیپلماسی کاملا در دست ایران است.

درحالیکه کارشناسان غربی از تنگه هرمز به عنوان مهمترین برگ برنده ایران در میدان و دپیلماسی یاد می کنند اما واقعیت این است که تنگه هرمز تنها یکی از مزیتهای ژئوپولیتیکی ایران است و ایران کارت های بسیار ارزنده و تعیین کننده ای از منظر استراتژیک و ژئوپولیتیک در دست دارد که آمریکا تلاش می کند از طریق اعمال فشارسیاسی و اقتصادی از تعداد آنها بکاهد تا بتواند امتیازات مدنظر خود را در پای میز مذاکره از ایران بگیرد.

بررسی سیستماتیک تنش میان ایران و آمریکا نشان می دهد در ۴دهه گذشته آمریکا در برابر ایران تا این میزان ضعیف و درمانده نبوده است و این دقیقا نتیجه استیلای هژمون ایران اسلامی است که روز به روز در منطقه غلبه بیشتری یافته است. 

آنچه امروز میان آمریکا و ایران جریان دارد مسئله فروش نفت ،بحران هسته ای و یا برد موشکهای بالستیک نیست،مسئله غلبه هژمونیک ایران در منطقه از طریق گسترده نفود ژئوپولیتیک و محبوبیت راهبردی از منظر استکبارستیزی و عدالت طلبی است.

خودکفایی تکنولوژی نظامی در کنار حکمرانی موفق و موثر در شرایط بحران ،یارگیری موثر در فضای سیاسی حاکم برجهان و مهمتر از همه حفظ یکپارچگی ملی و باورمندی مردم به ارزشهای مقاومت و پیروزی قطعی ایمان به خدای متعال از دیگر مولفه های قدرت ایران است که شاید کمتر به آن پرداخته شده است. 

بی شک یکی از مهمترین مولفه های پیروزی ایران ،پایداری سیستم ها و سامانه های خدمات اقتصادی و اجتماعی در دو جنگ 12 روزه و 40 روزه بوده است. جلوه ای بارز از کیفیت و میزان بالای  تاب آوری جامعه ایران که به هیچ رو برای کارشناسان اتاق های فکر غربی قابل پیش بینی نبود.

حقیقت غیرقابل انکار آن است که  تاب آوری حکمرانی و حفظ انسجام اجتماعی و سیاسی، شاهکار ایرانیان در دو جنگ گذشته بود که تمامی معادلات دشمنان را برهم زد.

هم اکنون در مرحله‌ای از جنگ قرار داریم که مسأله تاب‌آوری اجتماعی می‌تواند نتیجه نهایی جنگ را مشخص نماید .آنچه باید بدانیم این است که تاب آوری فقط در اقتصاد نیست بلکه تاب آوری شناختی و درک درست مقتضیات شرایط حساس کنونی و اشراف کامل به عملیات روانی دشمنان از جمله مولفه های تعیین کننده ای است که همگان باید بدان اهتمام داشته باشند.

واقعیت این است که مولفه های تاثیرگذار ژئوپولیتیک منطقه با وجود حضور نظامی آمریکا ، تحت سیطره کامل ایران قرار دارد و ایالات متحده با قبول شکست ،امروز به راهزنی دریایی و زد و خورد های پینگ پنگی روی آورده است که نشان دهنده عجز و ناتوانی آنها  از ادامه کارزاری همه جانبه و تمام عیار است که خود آغازگر آن بودند.

در همین راستا باید گفت؛ عدم حمایت ناتو و محکومیت جهانی تهاجم آمریکا و اسرائیل در حمله به ایران را باید از نشانه های واضح شکست سیاستهای یک جانبه گرایی آمریکا دانست.

بررسی واقعیات میدان و دیپلماسی نشان می دهد هیچ یک از اهداف آمریکا در دو جنگ اخیر محقق نشده و نخواهد شد و آنچه آمریکا در شرایط کنونی به دنبال آن است خروج کم هزینه از منطقه و ادعای حصول دستاوردهایی خیالی و غیرواقعی جهت فروش به مردم آمریکا برای غلبه سیاسی بر حزب رقیب است.

خوشبختانه جمهوری اسلامی هم اکنون در عالی ترین سطح توان نظامی،عملیاتی و لجستیک قرار دارد و آمریکا با درک این واقعیت به فشار اقتصادی و محاصره دریایی روی آورده است تا از این طریق در مردم و مسئولان نظام انفعال ایجاد نماید که این نیز هرگز محقق نخواهد شد.

خلاصه کلام اینکه؛ ابتکار عمل در میدان و دیپلماسی کاملا در دست ایران است و آمریکا همانگونه که در میدان نبرد شکست مفتضحانه ای را متحمل شد در میز دیپلماسی نیز هیچ دستاورد ارزشمندی نخواهد داشت.