به گزارش ایرنا، مسعود فردوسی روز یکشنبه در نشست خبری دفتر ترجمان و تبادل دانش با کالبدشکافی وضعیت بیمارستانهای کوچک در ایران اظهار داشت: مشاهدات میدانی از بیمارستانهای مناطق پیرامونی نشان میدهد که در این مراکز، بخشهای بالینی بسیار کوچک و ادغامشده هستند اما در مقابل، تجهیزات و تشکیلات جانبی بهصورت نامتناسبی گسترش یافتهاند.
وی با استفاده از یک تمثیل برای تبیین این چالش گفت: بیمارستانهای کوچک ما مانند چلوکبابیهای جدیدی شدهاند که دورچین فراوان اما محتوای اصلی اندکی دارند در حالی که در گذشته محتوا بیشتر و دورچین کمتر بود، اکنون در بیمارستانها اجزای فرعی و ظاهری رشد کردهاند اما کارکرد اصلی محدود مانده است.
فردوسی تأکید کرد: یکسان بودن استانداردهای اعتباربخشی برای بیمارستانهای بزرگ و کوچک منطقی نیست، چرا که تحمیل سنجههای یکسان به مراکز کوچک، آنها را مجبور به صرف هزینههای گزاف برای تجهیزاتی نظیر MRI و CT میکند که با مأموریت واقعیشان سازگار نیست و تنها باعث انحراف از کارکرد اصلی میشود.
آمار نگرانکننده بیمارستانهای غیراقتصادی
وی به عنوان استاد راهنمای این طرح پژوهشی با استناد به آمارهای سال ۱۴۰۲ تصریح کرد: از مجموع یکهزار و۶۶ بیمارستان فعال کشور، ۳۲۵ بیمارستان (حدود ۳۰ درصد) ۶۴ تخت یا کمتر دارند و واقعیت این است که بیمارستان ۳۰ تختخوابی در هیچ شرایطی اقتصادی و بهصرفه نیست و نباید ساخته شود.
وی گفت: در یکی از شهر های استان اصفهان به طور مثال بیمارستان ساخته شده، اما به دلیل نزدیکی به مراکز مجهز شهر بزرگ تر، اشغال تخت آن تنها حدود ۱۰ درصد است و این نشان میدهد که بیمارستان یک سامانه بسیار پرهزینه است و ساخت آن در هر شهری لزوماً منطقی نیست.
جایگزینی مراکز جامع سلامت بهجای بیمارستانهای کوچک
فردوسی در پاسخ به نیاز درمانی شهرهای زیر ۲۰ هزار نفر پیشنهاد داد: بهجای ساخت بیمارستان کامل، باید الگوی «مرکز جامع سلامت شبانهروزی» به همراه اورژانس پیشبیمارستانی مجهز را پیاده کرد و در این مدل، خدمات اولیه، آزمایشهای پایه و تثبیت وضعیت بیمار انجام شده و در صورت نیاز، ارجاع به مراکز تخصصی صورت گیرد.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با اشاره به مطالعات جهانی در کشورهایی مثل هند و تایلند گفت: در این کشورها نقش بیمارستان کوچک کاملاً تعریف شده است و همه میدانند این مراکز خدمات محدودی دارند و خوشبختانه وزارت بهداشت نیز در نسخه پنجم اعتباربخشی به این سمت حرکت کرده که برخی سنجهها برای این مراکز «غیرقابل ارزیابی تلقی شوند تا از تحمیل استانداردهای غیرضروری جلوگیری شود.
وی بر ضرورت پایبندی به سند توسعه درمان تأکید کرد و افزود: توزیع تخت باید بر اساس شاخصهایی چون جمعیت، بار بیماری، مهاجرپذیری و بیمارفرستی باشد و همچنین در موضوع اعزام بیمار، اورژانس ۱۱۵ به طور قانونی موظف است بیمار را به نزدیکترین مرکز درمانی جهت پایدارسازی منتقل کند مگر اینکه تخت تخصصی مورد نیاز در آن مرکز موجود نباشد.
فردوسی با اشاره به تحولات بیمارستانهایی مانند «فارابی» اصفهان گفت: باید ظرفیتهای جدید مراکز درمانی نظیر اورژانس بیمارستان فارابی که از حالت صرفاً روانپزشکی خارج شده است به مردم شناسانده شود تا بار مراجعات در سطح شهر بهصورت متوازن توزیع گردد.
به گزارش ایرنا، طرح پژوهشی «توسعه محورهای استانداردهای اعتباربخشی بیمارستانهای ایران» رساله دکترای رشته مدیریت خدمات درمانی است که توسط دانشجو علی غفاریان ،استاد راهنما مسعود فردوسی و و استاد مشاور اعظم چراغی انجام شده و امروز در یک نشست خبری بررسی شد.
