به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، فرزاد رنجبر درباره داستان اپیزود «چادر مسافرتی» گفت: این قسمت روایتگر زندگی زن و شوهری است که به دلیل اختلافات فکری، مذهبی و فرهنگی در آستانه جدایی قرار دارند.
با آغاز جنگ و اصابت موشک در نزدیکی خانهشان، ناچار میشوند تهران را ترک کنند و تصمیم میگیرند به خانه اقوام یا آشنایان نروند و زندگی در یک چادر را تجربه کنند.
همین همزیستی اجباری، سرآغاز تحولاتی در نگاه و رابطه آنها میشود و به درک و تفاهمی تازه میانشان میانجامد.
وی افزود: مسئله نبود درک متقابل، موضوعی فراگیر در جامعه امروز است.
جامعه ما متکثر شده و راهحل، حذف این تکثر نیست، بلکه باید در عین تفاوتها به یکدیگر احترام گذاشت.
این دغدغه از تجربههای شخصی زندگی خودم نیز ریشه میگیرد؛ من و همسرم هم دورهای از اختلافات جدی را پشت سر گذاشتیم و مسیر دشواری را برای رسیدن به فهم مشترک طی کردیم.
همین تجربه برایم ظرفیتی نمایشی ایجاد کرد.
رنجبر درباره شکلگیری مجموعه «سرو، سپید، سرخ» نیز توضیح داد: در روزهای نخست جنگ، زمانی که حتی سرنوشت کشور برای بسیاری روشن نبود، مدیران صداوسیما و سازمان هنری رسانهای اوج گرد هم آمدند و تصمیم به تولید مجموعهای گرفتند.
این پروژه با جمعی از فیلمسازان دغدغهمند و با رویکردی سریع و جهادی شکل گرفت.
به باور من، «سرو، سپید، سرخ» حرکتی جسورانه بود که در جبهه فرهنگی معنا پیدا کرد.
او ادامه داد: تولید «چادر مسافرتی» از اول فروردین آغاز شد و ما در همان روز نخست سال نو در قائمشهر مقابل دوربین رفتیم.
حتی سکانسهای مربوط به تهران را نیز در قائمشهر و ساری تصویربرداری کردیم. کل پروژه از یکم تا دهم فروردین فیلمبرداری شد؛ در حالیکه چنین کاری معمولاً به زمانی دستکم دو برابر نیاز دارد.
این کارگردان با اشاره به دشواریهای تولید در شرایط بحرانی گفت: فضای جنگی، نگرانی برای خانوادهها و فشار روانی ، شرایط کار را سختتر کرده بود.
با این حال عوامل پروژه با فداکاری و تعهد پای کار ایستادند تا این مجموعه به سرانجام برسد.
رنجبر در پایان تأکید کرد: «سرو، سپید، سرخ» را میتوان یکی از دستاوردهای فرهنگی این روزها دانست.
من نهتنها بهعنوان یک فیلمساز، بلکه بهعنوان یک ایرانی، از لحظه آغاز جنگ به این فکر میکردم که چگونه میتوانم در دفاع از کشورم سهمی داشته باشم و این اثر، پاسخ من به همان دغدغه بود.
