به گزارش خبرگزاری صداوسیما، نجفی، افزود: آنچه رخ داد نشان داد بسیاری از تحلیلها بر پایه فهم دقیقی از فرهنگ عمومی نبود. جامعه ما ظرفیت بالایی در همبستگی دارد؛ چه از منظر عاطفه جمعی و چه از منظر تاریخی.
وی گفت: گاهی یک حادثه یا رخداد، باعث فعال شدن این سرمایه پنهان میشود و مردم واکنشی از خود نشان میدهند که برای ناظران دور از فرهنگ ما غافلگیرکننده است. حضور مداوم مردم در مراسمها، تجمعات و آیینهای جمعی، نشانه وجود یک پیوند فرهنگی عمیق است که نباید دستکم گرفته شود.
این تهیهکننده در پاسخ به این سؤال که از نظر شما مسئولیت برنامهسازان و هنرمندان در چنین شرایطی چیست، گفت: قبل از هرچیز باید خیالپردازی و محافظهکاری را کنار گذاشت و واقعیت را دید. جامعه انتظار دارد صداقت ببیند. در شرایط بحرانی، نقش هنر و رسانه فقط دلسوزی یا بیان کلیات نیست؛ بلکه روشنگری است.
نجفی گفت: هنرمند و چهره فرهنگی نمیتواند فقط به جملات مبهم بسنده کند یا به دلیل نگرانی از برداشتهای دیگران، واقعیتهای روشن را پنهان کند. ما در دورهای زندگی میکنیم که مخاطب، آگاه است. مردم از هنرمندانشان انتظار دارند شفاف باشند، متعهد باشند و جهان پیرامونشان را درست تشریح کنند.
وی با بیان اینکه متأسفانه برخی از چهرهها تصور میکنند اگر در بیان واقعیتها صریح صحبت کنند، از سوی بخشی از مخاطبان یا همکارانشان تحت فشار قرار خواهند گرفت، گفت: این همان «مارپیچ سکوت» است، مفهومیکه در علوم اجتماعی بارها توضیح داده شده. اما بحرانها نشان میدهند مردم بیشتر به صداقت واکنش مثبت نشان میدهند تا به احتیاط. مخاطب امروز از هنرمند انتظار دارد تکلیفش با واقعیت روشن باشد.
این تهیهکننده با تأکید بر اینکه جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری آگاه است و رفتار چهرهها را دقیق دنبال میکند، گفت: مخاطبان انتظار دارند هنرمندشان فقط به زمانهای آرام متعهد نباشد، بلکه در زمانه بحران نیز کنار مردم بایستد.
نجفی افزود: آنها میخواهند هنرمندشان واقعیت را پنهان نکند و در برابر بحرانها نقش فعال داشته باشد، چه در بازنمایی حقیقت، چه در تقویت امید و چه در روایتهای مسئولانه و انسانمحور.
وی گفت: وقتی در خیابان و میان مردم قدم میزنی، میبینی نوجوانان و حتی کودکان چگونه درگیر فهم موقعیتهای پیرامونشان میشوند. این نسل تلاش میکند واقعیت را تحلیل کند، نقش خودش را پیدا کند و نسبتش را با مسائل بزرگتر درک کند. این همان فرآیند تربیتی است که در موقعیتهای دشوار اتفاق میافتد.
نجفی در پاسخ به سؤال دیگری مبنی بر اینکه به نظر شما این نبرد تمدنی چه تأثیری بر آینده ملت ایران دارد، گفت: مهمترین اثرش شکلگیری نوعی بلوغ اجتماعی است. جوانان نیز در این فضا یاد میگیرند که جهان ساده نیست، حق و ناحق مطلق وجود ندارد و باید توان تحلیل و تشخیص پیدا کنند. این تجربهها برای آینده شخصی و اجتماعیشان بسیار حیاتی است.
وی با بیان اینکه در این میان چهرهها و صاحبان تریبون نیز باید میان مردم بروند، گفت:، چون شناخت واقعی جامعه پشت میز اتفاق نمیافتد. بسیاری از سوءبرداشتها ناشی از فاصله گرفتن از مردم است. اگر چهرههای فرهنگی و رسانهای از نزدیک رفتار نسل جدید را ببینند، خواهند فهمید که جامعه چقدر پویا، زنده و آگاه است.
