به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، در این بیانیه آمده است: در روز‌های اخیر، تخریب عمدی و هدفمند زیرساخت‌های حیاتی ایران ـ از جمله تأسیسات انرژی، پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها، شبکه‌های برق، آب‌رسانی، حمل و نقل و صنایع پایه ـ به یکی از نگران‌کننده‌ترین چالش‌های امنیت انسانی تبدیل شده است. مطابق با ادبیات علمی در حوزه «امنیت زیرساخت‌های حیاتی» و استاندارد‌های بین‌المللی، زیرساخت‌ها ستون فقرات زندگی مدرن‌اند و آسیب به آنها به‌طور مستقیم، ظرفیت زیستی، اقتصادی، اجتماعی و سلامت یک کشور را تهدید می‌کند.

حمله به زیرساخت‌های حیاتی، سه پیامد کلیدی دارد:

۱- فروپاشی خدمات اساسی

پژوهش‌های سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهد آسیب به نیروگاه‌ها، تصفیه‌خانه‌ها و سیستم‌های انرژی می‌تواند منجر به بحران‌های فوری در سلامت، افزایش مرگ‌ومیر، قطع زنجیره تأمین دارو، و اختلال در خدمات درمانی شود. این پیامد‌ها «ثانویه» محسوب می‌شوند، اما شدت و دامنه آنها از خود حمله اولیه بیشتر است.

۲- تخریب ظرفیت زیست‌محیطی

حمله به پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و صنایع انرژی منجر به:

• رهاسازی ترکیبات آلی فرار

• نشت هیدروکربن‌ها

• آلودگی گسترده خاک و منابع آب

• آتش‌سوزی‌های صنعتی با آثار بلندمدت می‌شود.

این رویداد‌ها گاه ده‌ها سال نیازمند بازسازی و پاک‌سازی‌اند و آثار آن بر سلامت عمومی و تنوع زیستی پایدار می‌ماند.

۳- تهدید مستقیم امنیت انسانی و بقای جامعه

حمله به زیرساخت‌های عمومی حمله به مردم است، زیرا وابستگی جامعه به انرژی، آب، حمل‌ونقل و شبکه‌های ارتباطی مطلق است و اختلال در آنها می‌تواند باعث مهاجرت اجباری، بی‌ثباتی اجتماعی و فروپاشی کارکرد‌های حیاتی شود.

از منظر حقوق بین‌الملل نیز:

• حمله عمدی به زیرساخت‌های مورد استفاده جمعیت غیر نظامی

• تخریب تأسیساتی که بقای مردم به آن وابسته است

• آسیب‌رسانی به سامانه‌های انرژی و آب‌رسانی

از مصادیق جدی نقض حقوق بشردوستانه بین‌المللی و می‌تواند در ردیف «جرایم جنگی علیه جمعیت غیر نظامی» قرار گیرد، به‌ویژه که آثار آن گسترده، پایدار و غیرقابل جبران خواهد بود.

باید تأکید کنیم که این موضوع، تنها یک بحث سیاسی یا نظامی نیست. این موضوع، یک بحران انسان‌شناختی، زیست‌محیطی و حقوقی است.

انجمن مستندسازان حیات‌ وحش، تنوع زیستی و محیط‌ زیست ایران هشدار می‌دهد که تخریب زیرساخت‌هایی که میلیون‌ها انسان برای زندگی، سلامت، امنیت، معیشت و آینده خود به آن وابسته‌اند، پیامد‌هایی دارد که دامنه آن نسل‌ها ادامه خواهد یافت و بازسازی آن ده‌ها سال زمان و منابع گسترده خواهد طلبید.

ما بر اساس مستندات علمی و چارچوب‌های بین‌المللی تأکید می‌کنیم:

حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی ایران، حفاظت از مردم است.

حمله به این زیرساخت‌ها، تهدید مستقیم علیه زندگی و آینده یک ملت است.

انجمن ما ضمن پایش، مستندسازی و هشدار درباره پیامد‌های این اقدامات، از همه نهاد‌های علمی، حقوقی و انسانی بین‌المللی می‌خواهد که توجه فوری به این مسئله داشته باشند و در چارچوب مسئولیت‌های جهانی، برای جلوگیری از تخریب زیرساخت‌های حیاتی ایران و پیامد‌های انسانی و زیست‌محیطی آن اقدام کنند.