به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از کوالالامپور وبگاه خبری تمپو اندونزی، برخی شرکتهای کشتیرانی بهدلیل افزایش شدید هزینههای بیمه و نگرانیهای امنیتی، عبور از این آبراه را متوقف کردهاند.
دولت چین تنگه هرمز را «یک مسیر مهم تجارت بینالمللی» توصیف و خواستار توقف فوری عملیاتهای نظامی شد. «مائو نینگ» سخنگوی وزارت امور خارجه چین در پاسخ به پرسش خبرنگار آناتولی اعلام کرد ثبات در این تنگه و آبهای اطراف آن برای تجارت جهانی حیاتی است و باید از هرگونه تشدید بیشتر تنش جلوگیری شود.
بر اساس گزارشها، بیش از ۴۰ کشتی مرتبط با ژاپن، از جمله نفتکشها، هماکنون در خلیج فارس متوقف هستند و دستکم سه کشتی از تلاش برای عبور از تنگه منصرف شدهاند. ژاپن حدود ۹۵ درصد نفت خام خود را از خاورمیانه وارد میکند که بخش عمده آن از تنگه هرمز عبور میکند.
وزیر امور خارجه ژاپن از سفیر ایران در توکیو خواسته است برای تضمین امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز همکاری کند. وزارت خارجه ژاپن اعلام کرده توکیو «تمام تلاشهای دیپلماتیک لازم» را برای حل سریع این وضعیت به کار خواهد گرفت.
مالزی نیز به کشتیهای خود توصیه کرده است تا اطلاع ثانوی از عبور از تنگه هرمز خودداری کنند. اداره دریانوردی مالزی از اپراتورهای کشتی خواسته هشدارهای امنیتی بینالمللی را بهدقت دنبال کرده و سطح آمادگی عملیاتی خود را بالا نگه دارند.
پاکستان نیز در حال تدوین طرحهای اضطراری است. مقامها اعلام کردهاند اگر اختلال بیش از ۱۰ تا ۱۲ روز ادامه یابد، اسلامآباد احتمالاً درخواست خواهد کرد در فهرست تأمینکنندگان ترجیحی نفت عربستان برای ارسال از طریق دریای سرخ قرار گیرد. دو نفتکش متعلق به شرکت ملی کشتیرانی پاکستان در نزدیکی تنگه متوقف هستند و یک کشتی دیگر نیز که همزمان با اوجگیری تنشها بارگیری را آغاز کرده، بهزودی حرکت نخواهد کرد.
تنگه هرمز حدود یکپنجم تجارت جهانی نفت را مدیریت میکند و علاوه بر آن، حجم قابلتوجهی از صادرات گاز طبیعی مایع از قطر و امارات متحده عربی نیز از این مسیر عبور میکند. حدود ۲۰ درصد مصرف روزانه نفت جهان، معادل تقریبی ۲۰ میلیون بشکه، از این گذرگاه منتقل میشود.
دادههای کشتیرانی نشان میدهد حجم عبور و مرور در اول مارس نسبت به میانگین سال ۲۰۲۶ حدود ۸۶ درصد کاهش یافته است.
در حال حاضر تنها عربستان سعودی و امارات متحده عربی دارای خطوط لولهای هستند که تنگه هرمز را دور میزنند، اما ظرفیت این خطوط در مقایسه با حجم معمول انتقال نفت از این مسیر، بسیار محدود است.
