ترامپ سرمایه سیاسی، نظامی و اقتصادی عظیمی را هزینه کرده است، اما در مقابل، تهدیدات ایران نه تنها کمتر نشده، بلکه پیچیده‌تر و تهاجمی‌تر شده است. پشیمانی ترامپ از اینجا ناشی می‌شود که او «چیزهای زیادی را از دست داده بدون آنکه چیز باارزشی به‌دست آورده باشد.»

برخلاف انتظار ترامپ که فکر می‌کرد قدرت‌نمایی نظامی باعث عقب‌نشینی ایران می‌شود، ایران با ایستادگی خود، «هیبت نظامی آمریکا» را زیر سوال برده است. این موضوع باعث شده تا متحدان و رقبای آمریکا به این نتیجه برسند که قدرت نظامی آمریکا محدودیت‌های جدی دارد.

ترامپ اکنون در موقعیتی قرار گرفته که نه می‌تواند پیروزی قاطعی را اعلام کند و نه می‌تواند بدون پذیرش شکست، از جنگ خارج شود. این برای او یک «کابوس استراتژیک» است.

این جنگ ممکن است به جای آنکه ترامپ را به عنوان یک «رئیس‌جمهور مقتدر» در تاریخ ثبت کند، او را به عنوان رهبری معرفی کند که آمریکا را وارد یک درگیری پرهزینه، غیرضروری و بی‌سرانجام کرده است؛ جنگی که تنها نتیجه‌اش تضعیف جایگاه جهانی آمریکا بود.