به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، طبق اعلام آموزش و پرورش، درباره نحوه برگزاری امتحانات نهایی دانش آموزان پایههای یازدهم و دوازدهم، در صورتی که آزمونهای نهایی تا شهریورماه برگزار نشود و با توجه به شرایط حاکم بر کشور و اولویت حفظ امنیت و جان دانشآموزان، هیچ نگرانی بابت وضعیت فارغالتحصیلی وجود نخواهد داشت. هرچند امتحانات نهایی به دلیل تاثیر مستقیم بر کنکور و سوابق تحصیلی اهمیت بالایی دارند؛ اما فارغالتحصیلی دانشآموزان ارتباط مستقیمی با کنکور ندارد. در نهایت، تصمیمگیری برای شیوه برگزاری امتحانات نهایی، به مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی منوط خواهد بود.
از سویی دیگر، نایبرئیس مجلس اعلام کرده است آزمون سراسری کنکور، ۳۰ روز پس از پایان امتحانات نهایی و حدود ۴۵ روز پس از اعلام رسمی پایان شرایط جنگی برگزار خواهد شد و هماهنگیهای لازم با وزارت علوم انجام گرفته است.
با یک نگاه اجمالی به این دو خبر، می توان متوجه شد که برگزاری امتحانات نهایی و کنکور، هر دو به یک اندازه، نامشخص هستند و سرنوشت جمع زیادی از دانش آموزان متقاضی ورود به دانشگاه ها، عملا روی هوا رفته است.
این در حالی است که کنکور در سالهای گذشته معمولا در تیرماه و برگزار میشد و دانشآموزان پیش از آن برای امتحانات نهایی و پس از آن برای کنکور برنامهریزی میکردند. اکنون با نامشخص بودن زمان پایان شرایط فعلی، زمان برگزاری آزمونها نیز در هاله ای از ابهام قرار گرفته است.
یکی از دانشآموزان در گفتوگو با رکنا میگوید: تمام منابع درسیام را در فضای ابری تلگرام ذخیره کرده بودم؛ قطعی اینترنت در شرایطی که همزمان استرس و نگرانی زیادی وجود داشت، وضعیت را برایم بسیار دشوار کرد. حالا با هزینه بالا فیلترشکن تهیه کردهایم تا دسترسی به اطلاعاتم از بین نرود؛ اما حجم اضطراب و نامشخص بودن آینده برایم سنگین است.
در چنین شرایطی که دانش آموزان پشت کنکوری با اضطراب شدید مواجه هستند و نمی دانند چگونه باید فضایی را که روی آن هیچ تسلطی ندارند مدیریت کنند، این پرسش مطرح میشود که در صورت تداوم وضعیت نامشخص، وزارتخانه های علوم و آموزش و پرورش چگونه قصد دارند فرآیند ورود دانشجویان به دانشگاهها را مدیریت کنند؛ بهویژه با توجه به حساسیت رقابت در رشتهها و دانشگاههای برتر.
در یک سناریوی بدبینانه، در صورت تاخیر بیش از حد در زمان برگزاری آزمون های نهایی و کنکور، همزمانی ورودیهای کنکور ۱۴۰۵ و ۱۴۰۶، احتمال ایجاد اختلال جدی در تقویم آموزشی دانشگاهها و افزایش چالشهای ساختاری وجود خواهد داشت.
