به گزارش اقتصادنیوز به نقل از خبرآنلاین، در میانه تهدیدهای دونالد ترامپ درباره حمله به زیرساختها و آنچه از آن بهعنوان “تمدن ایران” یاد کرده بود، با میانجیگری پاکستان، یک آتشبس موقت دو هفتهای میان تهران و واشنگتن برقرار شد. در ادامه، با پذیرش پیشنهاد ۱۰ مادهای ایران از سوی طرف آمریکایی، مذاکراتی میان دو کشور در اسلامآباد شکل گرفت. این مذاکرات که به ریاست محمدباقر قالیباف و با حضور جی.دی ونس، معاون دونالد ترامپ، برگزار شد، به مدت ۲۱ ساعت ادامه یافت اما در نهایت به توافق مشخصی منتهی نشد.
با این حال، از لحظه انتشار گمانههایی درباره نقش قالیباف در رأس هیأت مذاکرهکننده ایرانی، این پرسش مطرح شد که چگونه او مسئولیت چنین مذاکرهای را بر عهده گرفته است. سوالی که میتوان پاسخ آن را در اظهارات محمود نبویان، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، درباره شروط آتشبس و مذاکرات یافت. او گفته است: «حضور قالیباف در مذاکرات پیشنهاد پزشکیان بوده است.»
با مطرح شدن خبر مذاکرات در اسلامآباد در هفته گذشته و احتمالات در خصوص تمدید آتشبس و برگزاری دوباره مذاکرات میان تهران و واشنگتن، بار دیگر دوگانه «مذاکره–مقاومت» به صدر مباحث سیاسی بازگشته است. در این میان، برخی اعضای جریانهای تندرو، هرگونه مذاکره را نوعی عقبنشینی تلقی کرده و نسبت به آن موضعی تند اتخاذ کردهاند؛ همان الگوی همیشگی این جریان در مواجهه با موضوعی به نام مذاکره.
این در حالی است که پذیرش آتشبس و قبول مذاکرات تصمیم نظام و حاکمیت بوده است. آنچنان که حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان، که ابتدا با آتشبس ایران و آمریکا مخالفت کرده بود، در مطلبی نوشت: «تصمیمی اینگونه سرنوشتساز و تعیینکننده نمیتواند بیرون از نظر واجبالاطاعه و همیشه دقیق رهبر معظم و هوشیار انقلاب صورت گرفته باشد.»
