به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه انگلیسی گاردین در گزارشی نوشت: کمتر از دو ماه پس از ورود به کاخ سفید، در حالی که قیمت نفت خام تگزاس غربی به حدود ۱۴ دلار برای هر بشکه نزدیک شده بود، جیمی کارتر با پوشیدن ژاکتی بافتنی در برابر مردم ظاهر شد تا صریح و بیپرده درباره راهبرد خود برای مقابله با کمبود دائمی انرژی که آن را بخشی از آینده کشور میدانست، سخن بگوید. سخنرانی مشهور او که به «گفتوگوی کنار شومینه» معروف شد، بیشتر به دلیل درخواست از آمریکاییها برای تنظیم دمای خانه بر ۱۸ درجه در روز و ۱۳ درجه در شب در خاطر مانده است؛ پیشنهادی که در زمستان سرد سال ۱۹۷۷ چندان با استقبال روبهرو نشد.
این رسانه غربی افزود: فعالان محیط زیست با نگاه مثبت، وعده او برای تحقیق درباره انرژی خورشیدی و دیگر منابع تجدیدپذیر را به یاد میآورند. اما مهمترین تعهدی که کارتر آن شب مطرح کرد و بعدها در سخنرانیهای دیگر و برنامه انرژی خود پی گرفت، توسعه تهاجمی منابع داخلی زغالسنگ بود؛ همان چیزی که جیمز شلزینگر، نخستین وزیر انرژی آمریکا که از سوی کارتر منصوب شد، آن را «امید سیاه آمریکا» نامید.
گاردین نوشت: آمریکای دونالد ترامپ نیز در وضعیتی نهچندان متفاوت گرفتار شده است. قیمت بنزین، با در نظر گرفتن تورم، از زمستان سال ۱۹۷۷ نیز بالاتر رفته و به گفته برخی، میتواند نرخ تورم را به بالاترین سطح سه سال اخیر برساند. ترامپ اکنون همان راهبرد قدیمی کارتر را با شدت بیشتری دنبال میکند: شتاب بخشیدن به توسعه سوختهای فسیلی آمریکا.»
