به گزارش خبرآنلاین، سهیل محمودی، شاعر برای ایران چنین سرود:
فارغ ز هوای صلح و جنگت ای عشق
ماییم و شراب پر شرنگت ای عشق
دلداده مهر توام و خواهم ماند
در سایه پرچم سهرنگت ای عشق
آسیب به بالای بلندت مَرساد
تشویش به جان دردمندت مرساد
ایران جوانمرد و سیاووشیِ من!
از آتش خشم و کین گزندت مرساد
آیینهی لبخند بهارم: ایران
آرامش رنج روزگارم: ایران
دستم تهی و دلم پُر از غم... اما
ایران، همهی داروندارم: ایران
طهران - اسفند ۱۴۰۴
۲۴۲۲۴۲
