به گزارش همشهری آنلاین، فیلمهای «ماجراجویی در جزیره جیمز باند»، «جهیزیه»، «رخ نیلو» و «ژولیت و شاه» همزمان با اعتراضات و ناآرامیها روی پرده رفتند و طبیعی است که چرخه اکران مناسبی ندارند. کاهش تماشاگران، نداشتن امکان تبلیغ و دسترسی نداشتن به فضای مجازی و تعطیلی چندروزه سینماها مشکلاتی است که صاحبان این فیلمها تجربه میکنند.
احسان ظلیپور، تهیهکننده فیلم ماجراجویی در جزیره جیمز باند به کاگردانی بهمن گودرزی که از ۹ دی ماه اکرانش را شروع کرده، در این گفتوگو از مشکلات فیلمش میگوید:
فیلم شما به عنوان نمونهای از فیلمهایی که در شرایط ناآرامیها روی پرده رفتند، چه سرنوشتی در گیشه پیدا کرده است؟
فیلم ما دقیقا ۹ دی ماه اکران شد که از دو روز قبل از آن ناآرامیها شروع شده بود. همراه ما فیلم «جهیزیه» هم اکران شد و هیچ راهی نداشتیم. حتی صحبت کردیم که اکران را به تعویق بیندازیم، ولی چون در شورای صنفی ثبت شده بود، طبق قانون شورای صنفی باید اکران میشد. ما پذیرفتیم و فیلم در اکران ماند، ولی حتی نتوانستیم تیزر و پوستر فیلم را رونمایی کنیم. جلوتر که رفتیم شرایط بدتر شد و اینترنت هم قطع شد. بقیه فیلمها بالاخره تیزرشان پخش شده بود، در فضای مجازی تبلیغ داشتند یا اکران خصوصی برگزار کرده بودند و مردم عادی از اکران آن آگاهی داشتند. ولی در مورد فیلم ما مردم هیچ پیشآگاهی از این که چنین فیلمی اکران شده، نداشتند. فیلم فقط تماشاگر گذری داشته است. یعنی کسی در پاساژ بوده و بعد چشمش به سالن سینما افتاده و مطلع شده این فیلم روی پرده است و آن را تماشا کرده است. جزیره جیمزباند در پردیس چهارسو اکران شد که به دلیل شرایط منطقه و پاساژ و قرار گرفتن کنار پاساژ علاءالدین در مرکز اعتراضات بود. برای همین اصلا چند روز سینما تعطیل شد. هفته پیش که شورای صنفی جلسه تشکیل داد و صحبت کردیم اعضای شورا هم به اتفاق روی این موضوع تأکید داشتند که این فیلم اصلا انگار نشده است. به ما گفتند این هفتههای گذشته اصلا جزو اکران حساب نمیشود تا زمانی که شرایط عادی شود. ولی ما تا همین الان کلی پول تبلیغات دادهایم. هفت یا هشت تا بیلبورد داشتیم که پیش از نمایش فیلم اکران شد و سوخت. صحبت من این است که این شرایط عادی کی به وجود میآید؟ اگر اینترنت وصل شود به معنای عادی شدن شرایط است؟ یادم است در جریان اتفاقات سال ۱۴۰۱ هم یکی دو فیلم اکران شد که با توجه به شرایط موجود سازمان سینمایی کمک کرد و چون که در آن شرایط حاضر به اکران شده بودند، به آنها کمک مالی کرد. فیلم ها هم در یک پروسه طولانی روی اکران ماند. ما الان آرزویمان این است که فیلم را از اکران بیرون بیاوریم. ولی شرایط قانونی اجازه نمیدهد. در این صورت باید شرایط عادلانه ای به وجود بیاید که به وضعیت اکران کمک کند.
از شورای صنفی گفتید. فکر میکنید این شورا چه تدبیری در باره فیلمهایی با شرایط فیلم شما باید بیندیشد. به خصوص در مورد فیلم شما که تازه هم اکرانش را شروع کرده است.
به جز اکران طولانی میتوانند بستههای حمایتی در نظر بگیرند. لااقل در بخش تبلیغات. چون میدانم شرایط اقتصادی فارابی و سازمان سینمایی هم خوب نیست. ولی میتوانند بستههای حمایتی تبلیغاتی در نظر بگیرند تا در درازمدت از شهرداری یا جای دیگری کمک بگیرند. این هم بخشی از خسارتهایی است که در این شرایط به وجود آمده و باید جبران شود. به خصوص که فیلم به شکل کاملا خصوصی تولید شده است. آن هم در شرایط سخت تولید این سالهای اخیر.
در شرایطی که اینترنت قطع است و به فضای مجازی دسترسی ندارید، چطور در باره فیلم اطلاعرسانی میکنید؟
ما قبل از این وقایع بیلبوردهایی داشتیم که فقط اسم فیلم روی آن نوشته شده بود و باید بعد از مدتی عوض میشد. اما شرایط اجازه این کار را نداد و این بیلبوردها هم کمکی به ما نکردند. الان اطلاعرسانی فقط در این حد است که همانطور که گفتم در حین پاساژگردی چشم مخاطب به سینما و پوستر فیلم ما هم بیفتد و بخواهد آن را تماشا کند.
شاید بتوانیم از شرایط دهههای پیش مثل تراکت استفاده کنیم. تا همین دو سه روز گذشته در شهرستانها و در تهران از ساعت ۴ و ۵ سالنهای سینما تعطیل میشد. به طور کلی دی ماه زمان مرده ای برای اکران فیلم است. زمستان است، ادامه اش جشنواره است و بعد هم اسفند که کمتر کسی به سینما میرود و بعد هم اکران نوروز در پیش است. ما در این شرایط فکر کردیم که زمانی فیلم اکران میشود که فیلم دیگری درکنارش نیست. دو سه ماه با همین شرایط میتوانیم اکران موفقی داشته باشیم. ولی هفته اول که در شرایط ناآرامیها گذشت، هفته دیگر هم جشنواره فیلم شروع میشود و بخشی از سینماهای نمایش دهنده فیلم درگیر جشنواره میشوند و بعد هم اسفند است که بدترین زمان برای اکران است. در نهایت به ما این قول را داده اند که در کنار چند فیلم اکران نوروز فیلم ما هم نمایش داشته باشد.
