زمانی که رسانههایی مثل رادیو، تلفن و تلگراف وجود نداشت، اخبار در برخی محلهها با بوق به گوش مردم میرسید. در آن زمان برای رساندن خبر باز شدن حمام، به کار افتادن آسیابها و حتی فوت افراد در محله ها، بوق را به صدا درمی آوردند.
زمانی که رسانههایی مثل رادیو، تلفن و تلگراف وجود نداشت، اخبار در برخی محلهها با بوق به گوش مردم میرسید. در آن زمان برای رساندن خبر باز شدن حمام، به کار افتادن آسیابها و حتی فوت افراد در محله ها، بوق را به صدا درمی آوردند. بعدها حمامها از حالت نوبتی بیرون آمد و دیگر به رعایت ساعت و نوبت نیازی نبود.
آسیابها هم به کارخانههای گندم کوبی تبدیل شدند. به وجود آمدن رسانههای امروزی باعث شد این کاربرد بوق از بین برود، اما ضرب المثل آن باقی ماند؛ طوری که امروز هر چیز قدیمی را به «عهد بوق» نسبت میدهند و میگویند فلان چیز مال «عهد بوق» است.
زمانی که رسانههایی مثل رادیو، تلفن و تلگراف وجود نداشت، اخبار در برخی محلهها با بوق به گوش مردم میرسید. در آن زمان برای رساندن خبر باز شدن حمام، به کار افتادن آسیابها و حتی فوت افراد در محله ها، بوق را به صدا درمی آوردند.
زمانی که رسانههایی مثل رادیو، تلفن و تلگراف وجود نداشت، اخبار در برخی محلهها با بوق به گوش مردم میرسید. در آن زمان برای رساندن خبر باز شدن حمام، به کار افتادن آسیابها و حتی فوت افراد در محله ها، بوق را به صدا درمی آوردند. بعدها حمامها از حالت نوبتی بیرون آمد و دیگر به رعایت ساعت و نوبت نیازی نبود.
آسیابها هم به کارخانههای گندم کوبی تبدیل شدند. به وجود آمدن رسانههای امروزی باعث شد این کاربرد بوق از بین برود، اما ضرب المثل آن باقی ماند؛ طوری که امروز هر چیز قدیمی را به «عهد بوق» نسبت میدهند و میگویند فلان چیز مال «عهد بوق» است.
