فیلم خلاصه بازی مراکش ۴ - ۲ هائیتی؛ صعود شیرهای اطلس با طعم حسرت صدرنشینی
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، ، پیشبینی تازه مدلهای اقلیمی زنگ خطر را برای جهان به صدا درآورده است؛ ۷ مدل از ۱۰ مدل میگویند امسال النینو میتواند با شدتی بیسابقه رخ دهد، پدیدهای که نهتنها دمای جهانی را در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ بالاتر میبرد، بلکه با افزایش بخار آب در جو، احتمال موجهای گرمایی، سیلابهای ویرانگر، خشکسالیهای شدید و توفانهای پرقدرت را بیشتر میکند. پیام دانشمندان روشن است: در بحران اقلیمی، حتی چنددهم درجه هم میتواند مرز میان هشدار و فاجعه باشد.
النینو فراتر از یک تغییر ساده در دمای سطحی آبهای اقیانوس آرام، به عنوان یک متغیر کلیدی در معادلات اقتصادی جهان شناخته میشود که توانایی برهمزدن نظم بازارهای جهانی را دارد.
این پدیده اقلیمی با دگرگون کردن الگوهای بارندگی و دما در سراسر کره زمین، زنجیره تأمین کالاها را مستقیماً هدف قرار میدهد و آثار آن به سرعت از مزارع به میز سیاستگذاران اقتصادی و سبد خرید خانوارها میرسد.
کشاورزی نخستین بخشی است که ضربات النینو را لمس میکند. تغییر در میزان بارشها و وقوع خشکسالی یا سیلابهای ناگهانی در مناطق کلیدی تولید محصولات کشاورزی، تعادل عرضه و تقاضا را بر هم میزند. کشورهایی که قطبهای تولید محصولاتی نظیر شکر، قهوه، گندم و برنج هستند، با کاهش شدید بهرهوری مواجه میشوند. این کاهش عرضه، قیمت جهانی مواد غذایی را به شدت افزایش میدهد و در کشورهایی که وابستگی بالایی به واردات مواد غذایی دارند، محرک مستقیم تورم است.
النینو صرفاً به بخش کشاورزی محدود نمیماند و در حوزه لجستیک نیز چالشساز است. کاهش سطح آب رودخانهها و آبراههای استراتژیک، به دلیل خشکسالیهای ناشی از این پدیده، سرعت حملونقل دریایی را کاهش میدهد و هزینههای ترانزیت را به شکل چشمگیری افزایش میدهد. در حوزه انرژی، النینو نقش دوگانهای ایفا میکند. از یک سو، کاهش منابع آبی بر تولید برق نیروگاههای برقآبی تأثیر منفی میگذارد و از سوی دیگر، افزایش دمای هوا تقاضا برای سیستمهای سرمایشی را به اوج میرساند که این امر در نهایت فشار بر قیمتهای حاملهای انرژی را افزایش میدهد.
پژوهشهای اقتصادی نشان میدهد که آثار مخرب النینو بر تولید ناخالص داخلی کشورها، بهویژه در اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه، محسوستر است. آسیب به زیرساختها، لزوم تخصیص بودجههای اضطراری برای مقابله با بلایای طبیعی و کاهش بهرهوری نیروی کار در ساعات اوج گرما، رشد اقتصادی را کند میکند. هزینههای بیمهای ناشی از تخریب داراییها نیز بار مالی سنگینی را به صنعت بیمه جهانی تحمیل میکند که در نهایت به افزایش حقبیمهها در تمامی سطوح منجر میشود.
در دنیای امروز که زنجیرههای تأمین بههمتنیده هستند، شوکهای اقلیمی دیگر یک مسئله محلی نیستند. النینو ثابت کرده است که میتواند به یک ریسک سیستماتیک تبدیل شود که حتی اقتصادهای بزرگ را نیز ناچار به بازنگری در برنامههای بلندمدت میکند. فعالان اقتصادی، سرمایهگذاران و دولتها اکنون ناگزیر هستند تغییرات اقلیمی را نه به عنوان یک حاشیه، بلکه به عنوان یکی از ستونهای اصلی تحلیلهای ریسک و بودجهبندیهای سالانه خود در نظر بگیرند تا از غافلگیری در برابر نوسانات شدید بازار در امان بمانند.
