حملات اسرائیل به جنوب لبنان به صورت گاه و بیگاه – با وجود آتشبس – همچنان ادامه دارد. «جو مکارون»، تحلیلگر ژئوپلیتیک، میگوید اسرائیل در حال حاضر با وجود حملات فزاینده ارتش خود به جنوب، از نظر تاکتیکی در لبنان با مشکل مواجه است.
مکارون با اشاره به تلاشهای ناموفق دولت لبنان برای مشارکت دادن واشنگتن در مذاکرات مستقیم و دوجانبه و اعمال فشار ایالات متحده بر اسرائیل برای پایان دادن به حملات خود گفت: «میدانم که در لبنان صحبتهایی در مورد حاکمیت وجود دارد، اما باید به واقعیتها نگاه کنیم.»
او افزود: «تا زمانی که حزبالله بخشی از ساختار امنیتی لبنان نباشد، این کشور همچنان مورد حمله قرار خواهد گرفت. اگر دولت لبنان نتواند مرز خود یا ترتیبات امنیتی اطراف مرز را کنترل کند یا نتواند مطمئن شود که هر توافقی را که با اسرائیل امضا میکند، میتواند اجرا کند، نمیتواند اهرم فشار داشته باشد.»
«نور عوده» هم در گزارش دیگری برای الجزیره نوشت، اسرائیل میخواهد مسیر ایران و لبنان را از هم جدا کند. واقعبینانه این است که بگوییم حتی برای یهودیان این رژیم، کاملا واضح است که این دو به هم مرتبط هستند. به نوشته عوده، ارتش اسرائیل مجبور شد فعالیتهای نظامی و حملات هوایی خود را کاهش دهد (هرچند هنوز بهطور کامل متوقف نکرده) زیرا خشم در واشنگتن بسیار واضح و بسیار آشکار بود.
پرسش مهم این است که چرا اسرائیل با وجود آتشبس هنوز جنوب لبنان را مورد حمله قرار میدهد؟ برخی گزارشها حاکی از این است که احتمالا پاسخ در ارتفاعات علیالطاهر، مشرف بر نبطیه، کفر تبنیت، ارنون و مسیرهای ارتباطی جنوب لبنان نهفته باشد؛ نقطهای راهبردی که سالهاست از آن بهعنوان یکی از حساسترین مناطق زیرزمینی حزبالله یاد میشود.
نبرد علیالطاهر فقط جنگ بر سر یک تپه نیست؛ جنگی است برای دسترسی به مرکز فرماندهی، انبارهای تسلیحاتی و بخشی از زیرساخت موشکی حزبالله در جنوب لبنان. این تپه آنقدر اهمیت دارد که ارتش اسرائیل تا زمان خروج از لبنان در سال۲۰۰۰ برای نزدیک به ۱۸سال آن را در اختیار داشت. پیشرویهای اسرائیل در این منطقه با کمینهای حزب الله مواجه شده است.
