به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، افزایش ناگهانی نرخ شیر خام به ۶۰ هزار و ۵۰۰ تومان، فقط یک جابهجایی عددی در زنجیره تولید نیست؛ نشانهای است از ورود آرام اما قطعی جامعه به مرحلهای که در آن لبنیات، بهجای یک کالای ضروری، تبدیل به کالای تجملی میشود. حذف تدریجی این گروه غذایی از سبد مصرفی خانوار، پیامدهایی دارد که در ظاهر آرام پیش میروند، اما در لایههای زیرین جامعه، بار بیماریها را سنگینتر و هزینه درمان را سرسامآورتر میکند.
کاهش مصرف لبنیات، نخستینبار بر کودکان اثر میگذارد. در این گروه سنی، کمبود کلسیم و ویتامین D زمینهساز نرماُستخوانی، انحراف اندام، کاهش تراکم استخوان و اختلال در رشد طولی میشود. بهای لبنیات که بالا میرود، قد نسل آینده پایین میآید و هزینههای ارتوپدی سالهای بعد افزایش پیدا میکند.
در سنین نوجوانی، بدن وارد مرحله جهش رشدی و تثبیت استخوانسازی میشود؛ دورهای که مصرف لبنیات با سلامت عضلات، تمرکز ذهنی و تعادل هورمونی پیوند مستقیم دارد. کاهش مصرف، خطر پوکیاستخوان زودرس و اختلالات خلقی را در این گروه بالا میبرد.
جوانان در ظاهر مقاومترند، اما بیتوجهی به لبنیات، عملکرد عصبی، کیفیت خواب و بازسازی بافتی آنها را مختل میکند. در سالهای شلوغ کاری و تحصیل، کاهش دریافت کلسیم و پروتئین به شکل خستگی مزمن، تحلیل عضلانی و کاهش قدرت سیستم ایمنی خود را نشان میدهد.
در میانسالی، پیامدها محسوستر میشود. نبود لبنیات کافی، سرعت از دست رفتن تراکم استخوان را بالا میبرد و زمینهساز کمردردهای مزمن، آرتروز و حتی افزایش چربی خون میشود؛ زیرا فرد برای رفع گرسنگی به سمت کربوهیدرات و چربیهای ارزانتر میرود.
سالمندان بیش از همه آسیب میبینند. افزایش قیمت لبنیات، احتمال شکستگی لگن، پوکیاستخوان شدید، اختلالات حرکتی و بیاشتهایی تغذیهای را در این گروه دوچندان میکند. هزینههای درمانی ناشی از یک شکستگی ساده، برای یک خانواده گاهی برابر با چند سال خرید لبنیات است.
شوک قیمتی شیر خام، فقط بر بازار لبنیات سنگینی نمیکند؛ موج آن به چندین صنعت کلیدی میرسد. کارخانههای تولید شیرخشک نوزاد، شیرینیپزیها، صنایع غذایی پروتئینی و حتی تولید بستنی با افزایش جدی هزینهها روبهرو میشوند. بالا رفتن بهای خامه و کره، قیمت شیرینیهای پرمصرف را تغییر میدهد و بخش بزرگی از نانواییهای صنعتی که به چربی لبنی وابستهاند، مجبور به تعدیل کیفیت یا افزایش قیمت میشوند.
کارخانههای تولید سسها و غذاهای آماده که از مشتقات لبنی استفاده میکنند، در برابر انتخابی سخت قرار میگیرند: یا افزایش قیمت، یا کاهش کیفیت. هر دو گزینه مستقیما سفره خانوار را کوچکتر میکند.
در شرایطی که هزینه لبنیات هر روز سهم بیشتری از درآمد خانوار را میبلعد، آرامآرام مصرف این گروه حیاتی کاهش پیدا میکند؛ نه بهعنوان یک تصمیم، بلکه بهعنوان ناگزیری روزمره. حذف لبنیات از سفره، بیماریهای خاموش را در جامعه فعال میکند و بخشی از توان زیستی نسل آینده را از بین میبرد.
افزایش قیمت شیر خام شاید یک تصمیم اقتصادی باشد، اما پیامد آن در نهایت بر بدن شهروندان، توان تولید جامعه و کیفیت زندگی نسلهای بعدی ظاهر میشود؛ جایی که هیچ آییننامهای قادر به جبران خسارتش نخواهد بود.
