به گزارش رکنا، چشم هایت را که ببندی و یکدفعه در این مکان حضور پیدا کنی،در حالی که ندانی از چه مسیری گذشته ای تا به این کارگاه رسیده ای؛محال است بتوانی احتمال دهی که اینجا جایی در دل زندان باشد.

درست در قلب ندامتگاه زنان استان تهران ،در پس زندگی تلخ و کبود متهمان و مجرمانی که با پرونده های ریز و درشت قضایی کارشان به زندان کشیده شده است؛وقتی از درهای فولادین و قفل هایی که بر نرده های آهنی زده شده عبور می کنیم؛به کارگاه زندان قرچک ورامین می رسیم که در اینجا زندگی در جریان است.

کارگاه خیاطی که زندگی در آن جریان است با وجود مانکن هایی که لباس های دست دوز را بر تن کرده اند و صدای چرخ خیاطی و گپ ریز ریز زنان در بند،تصویری از تکاپوی زندگی زنان زندانی است.

ملزومات و وسایل اولیه در اختیارشان قرار می گیرد و حتی کار به آنها آموزش داده می شود.بعد می توانند تا ظهر در این کارگاه کار کنند و درآمد کسب کنند.مددجویان اگر دلشان بخواهد شغلی داشته باشند،در این کارگاه مشغول به کار می شوند. هم روزگارشان به بطالت نمی رود و هم روزنه امیدی برای اشتغال به کار بعد از آزادی پیدا می کنند.از معرق و خیاطی گرفته تا هنرهای دستی دیگر مثل مروارید دوزی و بافت انواع عروسک و کیف در این زندان کارگاه دارند.

دوربین خبرگزاری میزان در سال 1401 و بعد از شایعات بی پایه و اساس شبکه های معاندین وارد این زندان شده  از بخش های مختلف این زندان گزارشی تهیه کرد.