در آستانه چهلمین روز شهادت علی لاریجانی، بد نیست ابعاد و زوایای گوناگون شخصیت این چهره از سوی کسانی تحلیل شود که با او نشست و برخاست داشته و از نزدیک نسبت به این چهره شناخت داشتند.
به گزارش روزنامه اعتماد، برای این منظور، سلسله گفتوگوهایی با مینو خالقی، حقوقدان و تحلیلگر سیاسی و هادی حقشناس، استاندار گیلان، نماینده ادوار مجلس و فعال سیاسی و محمد علی وکیلی، عضو هیات رییسه مجلس دهم ترتیب داده شده است.
مینو خالقی:
لاریجانی نمونهای از عقلانیت و میانهروی بود و با صبر سیاسی بالا هیچوقت از عرصه کنار نکشید. فردی فروتن، اهل شنیدن، منتقدپذیر و دارای روحیه علمی و آموزشی بود. او منافع ملی را بر هر چیز مقدم میدانست و فقدانش یعنی کمبود عقلانیت در سیاست ایران.
هادی حقشناس:
لاریجانی سیاستمداری کمنظیر با ترکیب علم (فلسفه) و عمل بود؛ یک «فیلسوف در اجرا». در حوزههای مختلف حکمرانی نقش مؤثر داشت و در بزنگاههایی مثل برجام اثرگذار بود. شخصیتی با تجربه گسترده و کمحاشیه که تکرار شدنش در سیاست ایران زمانبر است.
محمدعلی وکیلی:
مهمترین ویژگی لاریجانی «رجال ملی بودن» او بود؛ یعنی ترجیح منافع کشور بر جناح و حزب. نگاهش کلان و رویکردگرا بود، نه صرفاً حل مسائل جزئی. فردی معتدل و آشتیجو که حذفش به معنی تضعیف اعتدال و تقویت جریانهای افراطی است.
