او افزود: ترامپ در 28 فوریه گفت: «ما تضمین خواهیم کرد که ایران به سلاح هستهای دست پیدا نکند»—همان روزی که واشنگتن بمباران تهران را آغاز کرد. اما شش هفته بعد، چالش اساسی همچنان باقی است. جنگ شاید خسارات سنگینی به ایران وارد کرده باشد، اما دانش بنیادین هستهای این کشور و توان بلندمدت آن برای بازسازی برنامه را از بین نبرده است.
موگرینی در بخش دیگری از مقاله خود تأکید کرد: این جنگ نشان داده است که واشنگتن نمیتواند تهران را به تسلیم وادار کند. برای جلوگیری از دستیابی این کشور به سلاح هستهای، ایالات متحده باید به یک توافق با جمهوری اسلامی برسد و با توجه به اینکه ایران اکنون ممکن است بیش از هر زمان دیگری انگیزه برای داشتن بازدارندگی پیدا کرده باشد، واشنگتن باید اطمینان حاصل کند که توافق بعدی کارآمد خواهد بود.
این مقام پیشین اروپایی همچنین نوشت: جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران از ابتدا غیرقانونی و بیمحابا بود. مقامهای آمریکایی و اسرائیلی ادعا کردند که بمباران جمهوری اسلامی برای جلوگیری از دستیابی آن به سلاح هستهای ضروری است. اما هیچ شواهدی وجود نداشت که نشان دهد تهران تهدید هستهای فوری ایجاد کرده یا دیپلماسی ناکارآمد بوده است. در واقع، مذاکرات در جریان بود و چندین طرف میانجیگر ارزیابی کرده بودند که هر دو کشور در حال پیشرفت هستند.
او افزود: حتی اگر تهران در آستانه تغییر مسیر و تسلیحاتیکردن مواد هستهای خود بود، بیشتر تحلیلگران جدی معتقد بودند حملات نظامی در بلندمدت نمیتواند مانع آن شود. ایران کشوری با بیش از 90 میلیون جمعیت و ظرفیت صنعتی و علمی عمیق است که برنامه هستهای پیچیدهای را توسعه داده است. چنین دانشی را نمیتوان با بمباران از بین برد. حمله نظامی ممکن است تأسیسات را نابود کند، اما این تأسیسات میتوانند عمیقتر و با ارادهای بیشتر و حمایت سیاسی داخلی قویتر بازسازی شوند.
موگرینی در ادامه نوشت: در عوض، پیشبینی شده بود که جنگ با ایران باعث تقویت جریانهای تندرو، گسترش درگیری در منطقه و افزایش شدید قیمت انرژی جهانی خواهد شد؛ پیشبینیهایی که بهطرز دردناکی درست از آب درآمد. پس از حمله، تهران دامنه جنگ را با شلیک موشک به کشورهای عربی گسترش داد و تنگه هرمز را به روی ترافیک بست. قیمت انرژی جهش کرد.
