ماموریت آرتمیس ۲ حالا انسانها را نسبت به هر زمان دیگری به فاصلهای دورتر از زمین برده است. روز دوشنبه در ساعت ۲۱:۲۶ به وقت ایران، فضاپیمای اوریون که چهار فضانورد خود را حمل میکرد، از رکورد ۴۰۰,۱۷۱ کیلومتری که توسط آپولو ۱۳ در سال ۱۹۷۰ ثبت شده بود، عبور کرد.
ناسا میگوید این ماموریت در ساعت ۰۲:۳۲ بامداد به وقت ایران به حداکثر فاصله خود از زمین یعنی ۴۰۶,۷۷۱ کیلومتر رسیده است، زمانی که فضاپیما از سمت پنهان ماه عبور میکرد. این فاصله ۶,۶۱۶ کیلومتر بیشتر از رکورد آپولو ۱۳ است. برای درک بهتر این موضوع، میانگین فاصله تا ماه حدود ۳۸۴,۴۰۰ کیلومتر است و این یعنی که اوریون دهها هزار کیلومتر فراتر از آن سفر کرده است.
«جرمی هنسن»، متخصص ماموریت از آژانس فضایی کانادا در بیانیهای میگوید:
«در حالی که ما از دورترین فاصلهای که انسانها تابهحال از سیاره زمین سفر کردهاند عبور میکنیم، این کار را برای گرامیداشت تلاشها و دستاوردهای خارقالعاده پیشگامان خود در اکتشافات فضایی انسانی انجام میدهیم. ما به سفر خود به اعماق فضا بیشتر ادامه خواهیم داد، پیش از آنکه مادر زمین موفق شود ما را به سوی تمام آنچه که برایمان عزیز است بازگرداند. اما مهمتر از همه، ما این لحظه را انتخاب میکنیم تا نسل کنونی و نسل بعدی را به چالش بکشیم و مطمئن شویم این رکورد عمر طولانی نخواهد داشت.»
همانطور که در گزارشهای اخیر اعلام شده بود، با حرکت فضاپیما به پشت ماه، ارتباط آن با زمین برای حدود ۴۰ دقیقه قطع شده است، زیرا سیگنال توسط خود ماه مسدود میشد. در ساعت ۰۲:۵۴ بامداد به وقت ایران، اوریون دوباره پدیدار شد و فضانوردان آن منظره طلوع زمین از فراز افق ماه را نظارهگر بودند.
هنگام پرواز از کنار ماه، فضانوردان همچنین توانستهاند دهانههای روی سطح آن را مشاهده کنند و نامهای جدیدی برای دو دهانه پیشنهاد کردند. آنها پیشنهاد میکنند که یکی از این دهانهها به نام «Integrity»، فضاپیمای اوریونی که با آن پرواز میکنند، و دیگری به افتخار همسر فقید «رید وایزمن»، فرمانده ماموریت، «کارول»، نامگذاری شود. این نامها برای بررسی به اتحادیه بینالمللی نجوم ارائه خواهند شد.
به عنوان اولین ماموریت سرنشیندار به اعماق فضا از زمان پایان برنامه آپولو در سال ۱۹۷۲، این ماموریت همچنین به طراحان کمک میکند تا اثرات چنین سفری بر خدمه انسانی را درک کنند که باید در فضایی تنگ و دور از خانه با هم زندگی و کار کنند.
آرتمیس ۲ یک آزمایش حیاتی برای سیستمهایی خواهد بود که فضانوردان را در این مسیر حمل و پشتیبانی میکنند. مرحله بعدی این برنامه، یعنی آرتمیس ۳، درحالحاضر برای سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است. این ماموریت در فاصله نزدیکتری به زمین انجام میشود و خدمه را در فضاپیمای اوریون سوار بر موشک SLS به مدار نزدیک زمین (LEO) میفرستد تا رویههای نزدیک شدن و اتصال با فضاپیماهای تجاریِ در نظر گرفته شده برای عملیاتهای فرود آینده روی ماه را آزمایش کنند.
مرحله چهارم، یعنی آرتمیس ۴، درحالحاضر برای اوایل سال ۲۰۲۸ هدفگذاری شده است. ناسا میگوید هدف این ماموریت، فرود در نزدیکی قطب جنوب ماه خواهد بود، جایی که فضانوردان مشاهدات علمی انجام داده و نمونهبرداری خواهند کرد.
بااینحال، ابتدا Integrity باید خدمه مأموریت فعلی را به سلامت به خانه بازگرداند که شاید خطرناکترین مرحله ماموریت باشد. انتظار میرود این اتفاق در روز ۱۰ آوریل (21 فروردین) رخ دهد.
