اگر از دیدگاه رئالیستی به ماحصل نبرد ۴۰ روزه ایران و آمریکا نگاه کنیم، چشم پوشی از پیروزی ایران ناممکن است. کمااینکه بازتاب صدای این پیروزی در سخنان انبوهی از تحلیلگران غربی و سیاسیون از مرشایمر گرفته تا صدراعظم آلمان هم شنیده شده است.
به گزارش تابناک به نقل از روزنامه خراسان؛ البته که ضروری است بدانیم تا زمانی که جنگ به صورت کامل و با درنظرگرفتن شروط ایران پایان نیابد، نبرد رمضان تنها قسمت دوم از جنگ ایران و محور آمریکایی- صهیونی است که قسمت اول آن هم در وقوع جنگ ۱۲ روزه نمود یافته بود.
توجه به نکات فوق در فهم دلایل به نتیجه نرسیدن مذاکرات در اسلام آباد بسیار مهم است. بیایید فرض را بر این بگذاریم که اگر ترامپ یک سیاستمدار نرمال بود که میشد به اظهاراتش اعتماد کرد –که نیست- باز هم حقیقت واقعی و روح حاکم بر مذاکرات ایران و آمریکا را نه صحبت های دوطرف بلکه واقعیت های موجود در کف میدان تعیین می کرد.
الان آمریکایی ها در حال اجرای طرح خصمانه محاصره و دزدی دریایی و افزایش تسلیحات و نیروهای مستقر خود در منطقه هستند. از طرف دیگر ایران هم به سرعت در حال ترمیم آسیب ها و ایجاد آمادگی برای دور بعدی نبرد است و با توجه به تداوم بسته بودن تنگه هرمز فاکتور زمان را هم در طرف خود دارد.
اگر همان طور که اشاره شد، با عینک رئالیستی به جمیع این موارد بنگریم، مشخص است که حتی مذاکره درباره شروط طرف مقابل برای هیچ کدام از طرفین راضی کننده نیست و تداوم آتش بس صرفا موارد حل نشده متعددی را باقی می گذارد که می توانند در ادامه مجددا باعث وقوع جنگ و درگیری شوند.
در چنین شرایطی پررنگ ترین نتیجه برای هر دوطرف صرفا می تواند از سرگیری نبرد باشد؛ توجه به این نکته از سوی برخی گروه های سیاسی که اکنون در حال ابراز اختلاف سلیقه شان بر سر شیوه پایان دادن به جنگ هستند ضروری است که ما فقط نبرد رمضان را برده ایم و جنگ هنوز در حال ادامه است و می تواند هر لحظه از مرحله توقف خارج شود.
