در حالی که محتکران به امید خانه‌نشینی چندماهه فولاد مبارکه، دندان خود را برای قیمت‌های نجومی تیز کرده بودند، بازگشت برق‌آسای این غول صنعتی به تابلوی بورس کالا، تمام معادلات بازار زیرزمینی را بر هم زد.

به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، در حالی که برخی منابع از خانه‌نشینی چندماهه فولاد مبارکه پس از خسارات اخیر حکایت داشت، اما خبر بازگشت برق‌آسای این شرکت به تابلوی بورس کالا، زلزله‌ای در بازار زیرزمینی فولاد ایجاد کرد و این پاتک تجاری نه تنها محتکران را به تخلیه شتاب‌زده انبار‌ها واداشت، بلکه سوالاتی جدی درباره پشت‌پرده نظارت بر مقصد نهایی ورق‌های فولادی و نقش نظارتی بورس کالا ایجاد کرده است که نمی‌توان به سادگی از کنار آنها گذشت.

فولاد مبارکه ثابت کرد که حتی در روز‌های سخت پس از خسارت به خطوط تولید، نبض بازار را در دست دارد، اما برخلاف انتظار بازار که گمان می‌کرد این شرکت تا مدت‌ها از مدار عرضه خارج شده باشد، اطلاعیه جدید نشان داد که مدیران این غول فولادی با یک چرخش استراتژیک از تولید به سمت فعالیت بازرگانی، اجازه ندادند خلاء عرضه، جاده را برای رانت‌خواران صاف کند. 

این سرعت عمل در بازیابی جایگاه این غول صنعتی، اگرچه یک پیروزی محسوب می‌شود، اما نشان‌دهنده آن است که قدرت فولاد مبارکه فراتر از دیوار‌های کارخانه و در گروی تسلط بازرگانی بر بازار است.

محتکران در تله؛ وقتی ورق برمی‌گردد

البته کسانی که به امید قحطی ورق‌های فولادی، محصولات را در انبار‌ها حبس کرده بودند حالا با خبر عرضه جدید در بورس کالا دچار دستپاچگی شدند و با ریزش قیمت‌ها در بازار آزاد و خروج شتاب‌زده کالا‌ها از انبار‌ها نشان داد که بازار فولاد بیش از آنکه از کمبود واقعی رنج ببرد، درگیر گروگان گیری احتکار است. 

اما سوال اینجاست که اگر فولاد مبارکه این پاتک را نمی‌زد، قرار بود تا کجا هزینه لجاجت محتکران از جیب صنایع پایین‌دستی و مصرف‌کننده نهایی پرداخت شود؟

بورس کالا؛ تالار شفافیت یا حاشیه امن واسطه‌ها؟

بخش تاریک این ماجرا ابهام در نظارت هاست به طوری که بورس کالا مدعی شفافیت است، اما آیا سازوکاری وجود دارد که تضمین کند ورق‌های خریداری شده توسط شرکت‌ها، واقعاً به محصول نهایی تبدیل می‌شوند؟ یا اینکه بورس کالا صرفاً به «فروش» فکر میکند و سرنوشت ورق‌ها پس از خروج از تالار، برایش اهمیتی ندارد؟ 

تجربه ثابت کرده است که شرکت‌های صوری با دریافت سهمیه از بورس کالا، خود به عامل بازگشت همان ورق‌ها به بازار آزاد با قیمت‌های نجومی تبدیل می‌شوند و فقدان نظارت بر خریداران، حفره‌ای بزرگ شده است که می‌تواند شیرینیِ پاتک اخیر فولاد مبارکه را در کام تولیدکننده واقعی تلخ کند.

به گزارش تابناک، به نظر می‌رسد که بازگشت فولاد مبارکه به بازار، محتکران را آچمز کرد، اما این پایان ماجرا نیست و تا زمانی که بورس کالا از یک «فروشنده محض» به یک «ناظر مسئولیت‌پذیر» تبدیل نشود و تا زمانی که این اطمینان حاصل نشود که هر کیلو ورق فولادی مستقیماً به خط تولید می‌رود، بازار همچنان مستعدِ تلاطم‌های ناشی از «شایعه و احتکار» باقی خواهد ماند.