به گزارش گروه مسکن و شهرسازی خبرگزاری صداوسیما، خسروانی مدرس دانشگاه و کارشناس مدیریت شهری درباره استفاده از پدافند غیر عامل در جنگ تحمیلی سوم و جنگ ۱۲ روزه گفت: استفاده از تجربیات گذشته میتواند به بهبود برنامهریزیهای پیشگیرانه و واکنش سریع در بحرانهای آینده کمک کند.
خسروانی افزود: بر اساس تجربیات جنگ رمضان به نظر می رسد تدوین سیاستهای شهری مبتنی بر پدافند غیر عامل باید در سطح شهری مورد توجه جدی قرار گیرد و سطح اهمیت آن ارتقا پیدا کند.
از سوی دیگر آموزش مدیران شهری در زمینه اصول پدافند غیر عامل، از جمله مدیریت بحران، مسکن ایمن، زیرساختهای مقاوم و آمادگی جمعی، ضروری است. البته این آموزشها باید به صورت دورهای و عملی اجرا شوند تا توانایی واکنش سریع و مؤثر در شرایط بحرانی افزایش یابد.
وی افزود: مستندسازی تجربیات جنگ رمضان و جنگ ۱۲ روزه نه تنها به عنوان یک تجربه گرانقدر، بلکه به عنوان پایهای برای سیاستگذاری آینده در حوزه پدافند غیر عامل شهری محسوب میشود.
این مدرس دانشگاه و کارشناس مدیریت شهری تاکید کرد: این مستندات باید شامل دادههای مکانی، تحلیل خسارات، موفقیتها و ضعف ها و چالشهای اجرایی باشد تا بتوان از آنها در طراحی شهرهای مقاوم استفاده کرد و پیشنهاد مشخص ، ایجاد یک پایگاه داده ملی پدافند غیرعامل شهری داده ملی پدافند غیر عامل شهری است که میتواند به بهبود تصمیمگیریهای استراتژیک کمک کند ، از سوی دیگر اجرای هر نوع برنامه و پروژه در این زمینه نیازمند منابع مالی مناسب و پیش بینی شده است.
وی گفت:اختصاص بودجه مناسب برای پروژههای پدافند غیر عامل شهری نه تنها یک ضرورت مالی، بلکه یک تعهد اخلاقی و استراتژیک نسبت به امنیت شهروندان است.
خسروانی افزود: شهرها باید از بودجههای سالانه، بخشی را به طور اختصاصی به اجرای پروژههای مقاومسازی زیرساختها، ساخت مراکز پناهگاهی، تجهیز سیستمهای اعلام زودهنگام و تقویت زیرساختهای ارتباطی اختصاص دهند.
وی همچنین افزود: در یک بررسی کوتاه و مقدماتی از تجربه جنگ رمضان متوجه اعمال برخی اصلاحات در ساختارها واسناد بالادستی مدیریت شهری خواهیم شد.
خسروانی گفت: بازنگری در ساختار مدیریت شهری برای گنجاندن اصول پدافند غیر عامل در تمام سطوح تصمیمگیری ضروری است و برنامهریزی شهری باید از یک چارچوب مقاومت شهری پیروی کند که در آن هر طرح شهری، از جمله توسعه مسکن، حملونقل و فضای سبز، با معیارهای ایمنی و مقاومت در برابر تهدیدات ارزیابی شود.
قوانین شهرسازی باید ملزم به اجرای استانداردهای مقاومسازی ساختمانها، فاصلهگذاری از مناطق حساس و ایجاد مسیرهای فرار اضطراری باشند.
تجربه جنگ رمضان به ما یادآور شد که طراحی شهری به عنوان ابزار امنیتی و ایمنی باید مورد توجه، بازنگری و اصلاحات قرار گیرد.
طراحی شهری نباید فقط به زیبایی و کارایی محدود شود، بلکه باید به عنوان یک ابزار امنیتی استراتژیک در نظر گرفته شود. شهرهایی که در طراحی اولیه خود، اصول پدافند غیر عامل را در نظر گرفتهاند، قادر به مقاومت در برابر بحرانهای نظامی هستند.
این شامل توزیع مناسب مراکز حیاتی (مانند بیمارستانها، مراکز توزیع غذا و آب)، ایجاد فضاهای سبز به عنوان مناطق پناهگاهی، و طراحی شبکههای حملونقل چندوجهی است که در شرایط بحران نیز قابل استفاده باشند. شهرهای مقاوم، شهرهایی هستند که شهروندان در آنها احساس امنیت میکنند، حتی در شرایط بحرانی.
وی تصریح کرد: شهر مقاوم و تاب آور باید در مدیریت شهری ما به عنوان یک اصل درر سرلوحه برنامه ریزی ها و بودجه بندی ها قرار گیرد. منظور از شهرهای مقاوم در برابر عوارض ناشی از جنگ، شهرهایی است که از طریق طراحی هوشمند، برنامهریزی استراتژیک و ساختارهای مدیریتی مناسب، توانایی تحمل، مقاومت، بازیابی سریع و عملکرد مؤثر را در شرایط بحران نظامی دارند.
این شهرها با داشتن زیرساختهای مقاوم (مانند ساختمانهای مقاوم به انفجار، شبکههای ارتباطی و انرژی پایدار)، مراکز پناهگاهی مناسب، برنامههای مدیریت بحران و آمادگی جمعی، توانایی کاهش خسارات جانی و مالی، حفظ عملکرد اساسی خدمات شهری و حفظ ثبات اجتماعی را در طول و پس از تهدیدات نظامی دارند.
