به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ بازار اجاره تهران در سال ۱۴۰۴ یکی از متفاوتترین سالهای دهه اخیر را پشت سر گذاشت. تورم سالانه اجاره به ۲۹ درصد رسید؛ رقمی که با وجود فشار سنگین بر مستأجران، کمتر از تورم عمومی و کمتر از سالهای قبل بود. اما مهمترین اتفاق سال نه «میزان اجاره» بلکه تغییر بیسابقه در ترکیب رهن و اجاره بود.
در اسفند، سهم ودیعه از کل اجارهبها به حدود ۸۰ درصد رسید؛ یک رکورد کمسابقه که زیر سایه جنگ، نگرانی از بیکاری و ریسک عدم پرداخت اجاره ماهانه شکل گرفت. موجران ترجیح دادند ودیعه بیشتری بگیرند و مستأجران هم برای پایینتر آمدن اجاره ماهانه از این تغییر استقبال کردند حتی اگر مجبور به وام یا فروش دارایی شوند.
افزایش ۵۶ درصدی حداقل دستمزد ۱۴۰۵ باعث شد سهم اجاره ماهانه در سبد یک کارگر متأهل از ۷۰ درصد
در این قسمت از «مسکن ۳۶۰» روند اجارهبها، اثر جنگ بر رفتار موجران و مستأجران، و چشمانداز الگوی جدید «ودیعه سنگین–اجاره کمتر» در سایه جنگ و آتشبس شکننده بررسی میشود.
سؤال اصلی این است: آیا ۱۴۰۵ سال تنفس مستأجرهاست یا ادامه فشارهای ناشی از نااطمینانی؟
