گروه استان ها-خبرگزاری مهر، اسرا برکم: ما، نخلهای استوار جنوبیم؛ ریشههایمان در خاک این سرزمین، گره خورده با تاریخ و قامتهایمان در طوفانهای روزگار، اما مغرور و پابرجا ایستاده ایم. امروز، در چهلمین روز از سفر رهبر عزیزمان، مردی که قامت تاریخ معاصر ما بود، ما نیز، همچون شما، در سوگ نشستهایم.
باد جنوب، اندوه ما را با خود به هر سوی میبرد؛ اندوه رفتن سرو بلندی که در دل این خاک، ریشه دوانده بود. رفت، اما عطر اندیشهاش، در هوای ایران و جنوب، جاودانه شد.
چهلمین روز است که آسمان ایران، رنگ دیگری دارد. چهل روز که شما، مردمِ این خطه و دیار، با حضورِ هر شبانهیتان در خیابانها، نه فقط سوگ، که عشق را فریاد زدید. هر قدم شما، هر شمع روشن، هر کلام پرشور، ضربان قلب تپندi ایران بود؛ ضربانی که در این چهل شب، قویتر نواخته شد.
شما، استقامت را معنا کردید...

شما، استقامت را معنا کردید؛ معنایِ وفاداری به رهبری که رفت، اما راهش، روشنتر از همیشه باقی ماند.
حکایت «شجره طیبه»...

و در همین میناب سربلند، حکایت دیگری رقم خورد؛ حکایت «شجره طیبه».مدرسهای که امروز، نه فقط از درس و دانش، که از عروجِ فرشتگانِ کوچک سخن میگوید.
دخترانی که رفتند، اما رفتنشان، شعری بود از جنسِ لطافت و شهادت. پروازِ بیگناهِ آنها، در این چهل روز، همچون نسیمی بود که اندوهِ رفتنِ آن رهبرِ شهید را، با بغضی شیرین در هم آمیخت.
گویی تقدیر، خواسته بود تا در اوجِ عروجِ مردی بزرگ، شکوفههایِ معصومِ جنوب نیز، عطرِ شهادت بپاشند و معصومیت و جاودانگی را معنا کنند.
ما، نخلهای جنوب، دیدهایم...

ما، شاهدِ رشادتِ رزمندگان دلیر این سرزمین بودهایم. فرزندان ایران، که چنان نخلهایِ استوار، در برابر هر باد مخالفی، قامت برافراشتهاند.
آنها که یاد آن رهبر شهید را در دل دارند و عطر شهادت دختران میناب، سرمستشان میکند.
هر عملیات، هر دفاع، هر ایثار آنها، فریادی است در ستایش ایران؛ ایران پُر از حماسه، ایرانِ لبریز از عشق.
ما، نخلهای جنوب، دیدهایم؛ دیدهایم که چگونه در این چهل روز ، اندوهِ ایران، بدل به استقامتی بینظیر شد.
چگونه عشق به رهبری که رفت، در دلِ دختران کوچک میناب، تجلی یافت. چگونه مردم، چنان موجهای خروشان خلیج فارس، هر شب، حماسهای نو آفریدند. و چگونه رزمندگان، همچون کوههای استوار این دیار، از مرزهایِ ایران پاسداری میکنند.
ایرانِ من، در این چهل روز ...

ایرانِ من، در این چهل روز، نه فقط مادرِ داغدار، که مادری سرافراز بود. مادری که فرزندانش، با هر قطره اشک و هر گام استوار، او را جاودانه ساختند. ما، نخلها، تا ابد، شاهد این حماسه خواهیم بود؛ شاهد آن رهبر شهید، شاهد آن لالههای پرپر، و شاهد شما، مردم سربلند ایران.
فعال رسانهای












