به گزارش روز شنبه ایرنا از با اعلام سگولن روآیال (Ségolène Royal) برای حضور در انتخابات مقدماتی سویالیست‌ها، اکنون ۲۲ نامزد برای ریاست جمهوری در ماه مه ۲۰۲۷ (اردیبهش ۱۴۰۶) رقابت می‌کنند: سه نامزد چپ افراطی، ۱۰ نامزد چپ‌گرا، پنج نامزد راست‌گرا، سه نامزد راست افراطی و یک نامزد مستقل.

نامزدهای رسمی انتخابات ریاست جمهوری فرانسه چه کسانی هستند؟

ناتالی آرتو (Nathalie Arthaud )

نامزد ۵۶ ساله از حزب «مبارزه کارگران» که پیشتر در انتخابات سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲ نیز شرکت کرده بود، هدف خود را «صدای کارگران» بودن اعلام کرده است.

فرانسوآ آسلینو (François Asselineau)

نامزد ۶۸ ساله حزب «جمهوری‌خواه مردمی» از سال ۲۰۱۲ در همه انتخابات‌های ریاست جمهوری شرکت کرده است. وی هم اکنون ریاست حزبش را که سال ۲۰۰۷ تاسیس شده برعهده دارد.

گابریل اتال (Gabriel Attal)

نامزد ۳۷ ساله از حزب «رنسانس» که پیشرفتی برق‌آسا در سیاست فرانسه داشته است، تلاش دارد. اولین هدف او غلبه بر ادوارد فیلیپ و تصاحب رهبری بقایای مکرونیسم عنوان شده است. وی که از چهره‌های نزدیک مکرون شناخته می‌شد در ۲ دوره ریاست جمهوری وی از مقام نخست‌وزیری تا وزارت آموزش ملی و جوانان را بعلاوه چند پست وزیر مشاوری تجربه کرد.

کلمانتین اوتن (Clémentine Autain)

نامزد ۵۲ ساله از حزب «بعد» که از سال ۲۰۱۷ نماینده مجلس است. وی پیشتر از نزدیکان ژان لوک ملانشون که اکنون هدایت حزب فرانسه تسلیم‌ناپذیر را دارد محسوب می‌شود.

دلفین باتو (Delphine Batho)

نامزد ۵۳ ساله از حزب سبز که پیشتر به دلیل انتقاد از کاهش بودجه از دولت اخراج شده بود، اکنون بدون حمایت‌ خاص یا یک دستگاه تبلیغاتی، مستقیما برای ریاست جمهوری نامزد شده است. وی که نمایندگی در پارلمان اروپا را در کارنامه خود دارد پیشتر یک سال نیز به عنوان محیط زیست، توسعه پایدار و انرژی در دولت فرانسه خدمت کرده است.

اگزاویه برتران (Xavier Bertrand)

نامزد ۶۱ ساله از حزب «ما فرانسه» که به نظر می‌رسد بدون حمایت سیاسی خاص توان کافی برای این رقابت را نداشته باشد، پیشتر وزارت بهداشت و همبستگی (۲۰۰۵-۲۰۰۷)، وزارت کار، روابط اجتماعی، همبستگی و خانواده (۲۰۰۷-۲۰۰۹)، وزارت کار، اشتغال و بهداشت (۲۰۱۰-۲۰۱۲) را برعهده داشته است.

کریم بوعمران (Karim Bouamrane)

نامزد ۵۳ ساله حزب سویالیست، یکی از مقامات محلی سابق حزب کمونیست فرانسه (PCF) در سن-اوان است. در سال ۲۰۲۰ از جناح راست و تحت پرچم حزب سوسیالیست (PS) به شهرداری رسید و سپس در سال ۲۰۲۶ بار دیگر انتخاب شد. بوعمران، که در انتخابات مقدماتی جناح چپ در سال ۲۰۱۷ از حامیان مانوئل والس بود، در حال حاضر از مخالفان دبیر اول حزب سوسیالیست، و از منتقدان سرسخت اتحاد با حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» (LFI) است.

وی برای نخستین بار نامزد انتخابات ریاست جمهوری شده است.

ژوآن برانکو (Juan Branco)

نامزد ۳۶ ساله معلم-و محقق، حقوقدان، وکیل، فیلمساز، فعال سیاسی است. او به ویژه به خاطر مشاور حقوقی جولیان آسانژ، بنیانگذار ویکی لیکس در فرانسه و اعلامیه ضد مکرون در سال ۲۰۱۹، شناخته می‌شود. او که در انتخابات مجلس در سال ۲۰۱۷ با اعلام حمایت از حزب «فرانسه تسلیم ناپذیر» نامزد شده بود، این بار بطور مستقل در انتخابات ریاست جمهوری نامزد شده است.

نیکلا دوپون انیان (Nicolas Dupont-Aignan)

نامزد ۶۵ ساله حزب «فرانسه برخیز» که پیش از این سه بار در سال های ۲۰۱۲، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲ نامزد ریاست جمهوری شده است. وی این بار نیز با شعار استقلال‌طلبی، برای چهارمین بار نامزد کاخ الیزه می‌شود.

کلارا اگر (Clara Egger)

نامزد ۳۸ ساله از حزب «راه‌حل دمکراتیک» که در سال ۲۰۲۲ هم در انتخابات اعلام نامزدی و هدف خود را ایجاد یک همه‌پرسی ابتکاری شهروندی عنوان کرده بود. او تاکنون هیچ سمت دولتی در فرانسه و نهادهای مرتبط با اتحادیه اروپا نداشته است.

ژروم گج (Jérôme Guedj)

نامزد ۵۴ ساله از حزب سوسیالیست که با دبیر همین حزب هم اختلاف نظر دارد به گفته رسانه‌های فرانسوی نه برنامه مشخصی را ارائه کرده و نه از حمایت مردمی برخوردار است. او نمایندگی مجلس را در کارنامه خود دارد.

انس کازیب (Anasse Kazib)

نامزد ۳۹ ساله کارگر راه آهن است. وی در جریان اعتصاب کارگران راه‌آهن در سال ۲۰۱۸ به چهره‌ای رسانه‌ای تبدیل شد. و از سال ۲۰۱۷ به عضویت «انقلاب دائمی»، جناحی در درون حزب چپ‌گرای جدید ضدسرمایه‌داری (NPA)، درآمده است. کازیب در سال ۲۰۲۱ مستقل شد. او پیش از این در سال ۲۰۲۲ برای ریاست جمهوری نامزد شده بود، اما نتوانست ۵۰۰ رأی لازم را کسب کند.

مارین لو پن (Marine Le Pen)

نامزد ۵۷ ساله حزب راستگرا «اجماع ملی» پس از حکم دادگاه تجدیدنظر توانست در عین حفظ محکومیت مجوز حضور در انتخابات را کسب کند. وی پس از محکومیت در دادگاه بدوی به پنج سال محرومیت از تصدی سمت به دلیل اختلاس از بودجه عمومی محکوم شده بود. وی پس از انتخابات ۲۰۱۲ (۱۷.۹۰درصد در دور اول)، ۲۰۱۷ (۲۱.۳۰درصد در دور اول، سپس ۳۳.۹۰درصد در دور دوم) و ۲۰۲۲ (۲۳.۱۵درصددر دور اول، سپس ۴۱.۴۵درصد در دور دوم) برای چهارمین بار آماده شرکت در انتخابات ریاست جمهوری است.

داوید لیسنار (David Lisnard )

نامزد ۵۷ ساله از حزب «انرژی جدید» رئیس انجمن شهرداران فرانسه (AMF) بود که در ماه گذشته میلادی حزب جمهوری‌خواهان را ترک کرد. وی از حمایت سیاسی چندانی برخوردار نیست.

بنژامن لوکا- لندی (Benjamin Lucas-Lundy)

نامزد ۳۵ ساله حزب «نسل اس» نامزد انتخابات مقدماتی چپ‌ها موسوم به «جبهه مردمی» است. وی از سال ۲۰۲۲ نماینده مجلس نیز هست.

لیدی ماسار (Lydie Massard )

نامزد ۴۷ ساله از حزب «اتحادیه دموکراتیک برتون» عضو سابق پارلمان اروپا و نزدیک به حزب سبزهاست. او نیز نامزد انتخابات مقدماتی جبهه مردمی است.

ژان لوک ملانشون (Jean-Luc Mélenchon)

نامزد ۷۴ از حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» پیش از این در سال‌های ۲۰۱۲ (۱۱.۱۰ درصد در دور اول)، ۲۰۱۷ (۱۹.۵۸ درصد در دور اول) و ۲۰۲۲ (۲۱.۹۵ درصد در دور اول) برای ریاست جمهوری نامزد شده بود. این چهره کهنه‌کار سیاسی با وجود جنجال‌های فراوانی که از زمان آخرین کمپین انتخاباتی‌ پیرامون او وجود داشته، دوباره برای دور چهارم در سال ۲۰۲۷ نامزد شده است.

ادوار فیلیپ (Édouard Philippe)

نامزد ۵۵ ساله از حزب «افق‌ها» به عنوان اولین نخست وزیر مکرون، نماد موفقیت‌های اولین دوره پنج ساله ریاست جمهوری برای جنبش مکرون است. او پس از ۶ سال دوری از زندگی دولتی، اکنون با همان جاه‌طلبی گابریل اتال یعنی ادامه میراث مکرونیسم برای ورود به کاخ الیزه نامزد شده است.

فلوریان فیلیپو (Florian Philippot)

نامزد ۴۴ ساله از حزب «میهن‌پرستان» که در انتخابات ۲۰۲۲ ناکام ماند. وی که پیشتر دست راست مارین لوپن بود بار دیگر قرار است شانس خود را در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۷ امتحان می‌کند. برنامه او بدون تغییر باقی مانده است: حاکمیت، فرگزیت و نظریه‌های توطئه.

برونو روتایو (Bruno Retailleau)

نامزد ۶۵ ساله از حزب جمهوری‌خواهان و وزیر کشور سابق فرانسه که از موقعیت خود برای کسب شهرت و به دست گرفتن کنترل حزب جمهوری‌خواهان استفاده کرد. او اکنون در حال آغاز مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری خود است، به این امید که جایی بین نامزدهای ماکرونیست، گابریل اتال و ادوار فیلیپ از یک سو و راست افراطی از سوی دیگر پیدا کند.

سگولن روآیال (Ségolène Royal)

نامزد ۷۲ ساله سوسیالیست پس از دو شکست در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ میلادی بار دیگر قرار است وارد این رقابت شود. این وزیر سابق که از اوایل سال ۲۰۲۰ و پس از پایان نقش خود به عنوان سفیر قطب شمال و قطب جنوب، از سیاست فعال کناره‌گیری کرده بود، پس از شکست در انتخابات سنای ۲۰۲۱ و نامزدی ناخواسته‌اش برای نخست وزیری در سال ۲۰۲۴، تلاش می‌کند تا بار دیگر به عرصه سیاست بازگردد.

فرانسوآ روفن (François Ruffin)

نامزد ۵۰ ساله از حزب «ایستاده» روزنامه‌نگار و عضو پارلمان است. وی پس از جدایی از حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» و ژان لوک ملانشون در سال ۲۰۲۴، نامزد انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری ۲۰۲۷ برای حزب چپ‌گرای «جبهه مردمی» است. اگر انتخابات مقدماتی در نهایت لغو شود، او همچنان در انتخابات شرکت خواهد کرد.

مارین توندولیه (Marine Tondelier)

نامزد ۳۹ ساله از حزب سبزها پس از انتخابات ناامیدکننده اروپا در سال ۲۰۲۴، تلاش کرده است تا پیوندی بین حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» و حزب سوسیالیست ایجاد کند. او همچنان به مبارزه برای انتخابات مقدماتی جناح چپ، معروف به جبهه مردمی، ادامه می‌دهد و در آن نامزد است.

به گزارش ایرنا از رسانه‌های فرانسوی، از آنجا که هنوز چند چهره سیاسی که هم اکنون نامزد بالقوه انتخابات شناخته می‌شوند همچون رافائل گلوکسمان (Raphaël Glucksmann)، فرانسوا اولاند (François Hollande)، اولیویه فور (Olivier Faure)، برنار کازنو (Bernard Cazeneuve)، دومینیک دو ویلپن (Dominique de Villepin)، ژرال دارمانن (Gérald Darmanin) و اریک زمور (Éric Zemmour)، هنوز رسماً نامزدی خود را اعلام نکرده‌اند انتظار می‌رود این فهرست حتی طولانی‌تر هم شود.