محمدعلی رئیسدانا تولیدکننده صنعت اسباببازی، در گفتوگو با خبرنگار مهر، گفت: با توجه به شرایط اقتصادی اخیر و افزایش شدید هزینهها، تولید با چالشهای جدی مواجه شده است. از طرفی امکان افزایش قیمت محصولات وجود ندارد؛ چراکه قدرت خرید مردم کاهش یافته است. در نتیجه، صنعت اسباببازی نیز مانند بسیاری از بخشهای دیگر با بحران رونق مواجه است و بهطور مشخص لنگ میزند.
وی افزود: با توجه به تداوم مشکلات تولید و فروش به دلیل کاهش قدرت خرید مردم، در نهایت توقف خطوط تولید اجتنابناپذیر خواهد بود.
این تولیدکننده گفت: با توجه به شرایط دشوار اقتصادی و کاهش قدرت خرید خانوادهها، شاید ضروری باشد که دولت کالابرگی ویژه برای حمایت از خرید اسباببازی داخلی در نظر بگیرد. آینده این صنعت در حالی در خطر است که متأسفانه حمایت واقعی و فراتر از شعار از آن صورت نمیگیرد.
وی خاطرنشان کرد: ما بهعنوان فعالان این حوزه، سالهاست مطالبات مشخصی داریم، اما گوش شنوایی برای پیگیری این خواستهها وجود ندارد. اکنون حدود پنجاه سال است که این مطالبات مطرح شده، اما اقدام عملی مؤثری انجام نشده است.
رئیسدانا گفت: به نظر میرسد، انجمن تولیدکنندگان اسباببازی هم اکنون کار ویژهای انجام نمیدهند و کمکی به حل مشکلات اساسی این صنف نمیکنند.
وی یادآور شد: در شرایطی که قیمت مواد اولیه و دستمزدها به شدت افزایش یافته، امکان جبران این هزینهها از طریق افزایش قیمت محصولات وجود ندارد؛ زیرا قدرت خرید مردم به حدی کاهش یافته که فروش در بازار داخلی تقریباً متوقف شده است.
این تولیدکننده گفت: این تأثیر در صنعت اسباببازی به دلیل وابستگی مستقیم به قدرت خرید خانوارها، سریعتر و شدیدتر خود را نشان میدهد. در حال حاضر، بسیاری از تولیدکنندگان خطوط تولید خود را متوقف کردهاند و تنها به فروش موجودیهای گذشته میپردازند که آن هم بسیار محدود است.
وی افزود: در مورد صادرات نیز باید گفت زمانی که یک تولیدکننده در بازار داخلی قدرت و پایداری نداشته باشد، چگونه میتواند به فکر بازارهای خارجی باشد؛ حدود سی سال پیش این موضوع در نمایشگاههای تخصصی صادراتی مطرح شد، اما تا زمانی که تولیدکننده از پشتوانه مالی و توان رقابتی کافی برخوردار نباشد، ورود به عرصه صادرات غیرعملی است. متأسفانه در این زمینه نیز حمایت مؤثری صورت نگرفته و اقدام عملی دیده نمیشود.
رئیسدانا گفت: حمایت دولت باید فراتر از شعار و در قالب اقدامات فرهنگی و اقتصادی ملموس باشد. این مشکل نیازمند بررسی دقیق و ارائه راهحل عملی است.
وی یادآور شد: اگر بخواهیم مسئله را از منظر سیاستگذار بررسی کنیم، ابتدا باید کارکرد و فایده اسباببازی را به عنوان یک کالای فرهنگی-آموزشی که برای سلامت روان و رشد جامعه ضروری است، به رسمیت بشناسیم. سپس با طراحی بستههای حمایتی هدفمند مانند یارانه، تسهیلات یا خریدهای تضمینی توسط نهادهای فرهنگی، تولید را تقویت کرده و این کالاها را با قیمت مناسب در دسترس مردم قرار داد.
این تولیدکننده خاطرنشان کرد: برگزاری نمایشگاهها اگرچه فضایی برای معرفی محصولات فراهم میکند، اما وقتی قدرت خرید مردم به شدت افت کرده، وجود خریدار در این نمایشگاهها روزبهروز کمتر میشود. در شرایطی که معیشت مردم تحت فشار است، خرید اسباببازی در اولویت آخر قرار میگیرد. این معضل اصلی است که گریبان صنعت را گرفته است.
وی افزود: صنعت اسباببازی بدون حمایت مستقیم و هوشمند نهادهای مرتبط، محکوم به افول است. متأسفانه در پنجاه سال گذشته این صنعت نه تنها جان نگرفته، بلکه روزبهروز در وضعیت بدتری قرار گرفته است. آمار و گزارشهایی که از رشد این صنعت منتشر میشود، با واقعیت میدانی که ما تولیدکنندگان هر روز با آن روبهرو هستیم، فاصله بسیاری دارد. از دید ما، رشد واقعی در کار نیست.
